ÂYET - VAHYİN DİLİNDEN:



(٢٤) اَمْ لِلْاِنْسَانِ مَا تَمَنّٰىؗ
(٢٥) فَلِلّٰهِ الْاٰخِرَةُ وَالْاُو۫لٰىࣖ

Esirgeyen, bağışlayan Allah'ın adıyla  

 TEFSİRİ:

Âyette de insanın temenni ettiği, kendi kafasında kurduğu her şeyin gerçekleşmesinin mümkün olmadığı, “Şu varlıklar bana şefaatçi olur” diyerek putlardan veya daha başka sıradan varlıklardan ebedî kurtuluşu için şefaat ve yardım beklemesinin, kendini bu tür boş inançlara kaptırmasının saçmalığı ve realiteye uymayan kuruntuların kişiyi hayal kırıklığına ve hüsrana uğratacağı hatırlatılmaktadır. Ardından gerek âhiretin gerekse dünyanın Allah’ın iradesine bağlı olduğuna, şefaat konusunun da bu iradeden bağımsız düşünülemeyeceğine dikkat çekilmektedir. Taberî, 24. âyette geçen “insan” kelimesiyle Hz. Muhammed’in kastedildiği, bu ve müteakip âyette, ona verilen yüce mertebenin kendi arzu ve temennisine dayalı olmayıp Allah’ın lutfu olduğuna işaret edildiği yorumunu yapmıştır (XXVII, 62). Ancak İbn Atıyye’ye göre ifade bunu kapsayacak bir genellik taşısa da âyetlerden böyle bir anlam çıkarmayı gerektiren bir sebep yoktur (V, 202; şefaat hakkında bilgi için bk. Bakara 2/48, 255).

Kaynak: Kur'an Yolu Tefsiri  

ALLAH RESÛLÜ'NDEN (Sallellahu Aleyhi ve Sellem)   

“Dünya tatlı, göz kamaştırıcı ve çekicidir.

Allah onu sizin kullanmanıza verecek ve nasıl davranacağınıza bakacaktır.

Dünyaya aldanmaktan sakının.

Kadınlara kapılmaktan korunun.

Çünkü İsrailoğullarında ilk fitne kadınlar yüzünden çıkmıştır.”

Kaynak: Müslim, Zikir 99 

 

GÜNÜN SÖZÜ:

GÜNÜN FOTOĞRAFI: