İran’da savaşta hayatını kaybeden çocukların hatırasını yaşatmak ve Türkiye’deki çocukların dayanışma mesajlarını onlara ulaştırmak amacıyla düzenlenen Minab Bisiklet Kervanı, 2 Ekim’de Diyarbakır’dan yola çıktı. Türkiye’nin farklı illerinden gelen 5 kadın ve 33 erkek olmak üzere toplam 38 bisikletçinin katıldığı yolculukta, Türkiye’den getirilen mektupların, resimlerin ve hediyelerin İranlı çocuklara ulaştırılması hedeflendi.

Bisiklet kervanına Van’dan katılan bisikletçiler ve gazeteciler, Van üzerinden Kapıköy Sınır Kapısı’ndan İran’a giriş yaptı. Sınırda İranlı çocuklar tarafından güllerle karşılanan kervanı, aralarında İranlı yetkililerin de bulunduğu bir grup karşıladı.

Karşılama sırasında, İran’ın Minab kentinde hayatını kaybeden 168 çocuğun isimleri tek tek okundu. Her ismin ardından bisiklet inisiyatifi üyeleri ve gazeteciler hep bir ağızdan “Burada!” diyerek karşılık verdi. Bu anlamlı yoklamayla, hayatını kaybeden çocukların hatıralarının yaşatıldığı ve onların unutulmadığı mesajı verildi.

Hoy’dan Minab’a uzanan dayanışma yolculuğu

İran’daki 20 günlük yolculuk boyunca birçok şehri ziyaret eden Minab Bisiklet Kervanı, ilk olarak Hoy’a ulaştı. Burada cuma namazına katılan bisikletçiler, kalabalık bir grup tarafından karşılandı.

Kervanın sonraki durakları Tebriz, Zencan, Kazvin, Tahran, Kum ve İsfahan oldu. Güzergâh boyunca çeşitli etkinliklere katılan bisikletçiler, yerel halkla bir araya gelerek dayanışma mesajlarını paylaştı.

Yolculuğun önemli duraklarından biri olan İsfahan’da, 16 Ekim’de tarihi Nakş-ı Cihan Meydanı’nda pedal çevrildi. Kendilerini karşılayan İranlılarla bir araya gelen kervan üyeleri, cuma namazına katıldı. Günün sonunda İsfahan Şehitliği’ni ziyaret eden bisikletçiler, saldırılarda hayatını kaybeden çocukları andı.

Minab’da şehit çocukların aileleriyle buluştular

Kervanın nihai hedefi olan Hürmüzgan eyaletindeki Minab kentinde, saldırıda hayatını kaybeden çocukların aileleriyle bir araya gelindi. Çocukların mezarları başında dualar okundu, ailelerle görüşülerek acıları paylaşıldı.

Saldırının hedefi olan Şecere-i Tayyibe Kız İlkokulu’nun yıkıntılarını gören bisikletçiler, yaşanan felaketin boyutlarına yakından tanıklık etti. Okulun tamamen yıkıldığı saldırıda hayatını kaybeden çocukların hatırasını yaşatmak amacıyla gerçekleştirilen ziyaretlerde, Türkiye’den getirilen mektup, resim ve hediyelerin ulaştırılması da yolculuğun temel amaçları arasında yer aldı.

Lamerd’de savaşın acı izleriyle karşılaştılar

Minab’a uzanan yolculuğun en sarsıcı duraklarından biri de Lamerd oldu. Yolculuğun 11’inci gününde Lamerd’e ulaşan kervan üyeleri, 19 Ekim’de saldırılarda hedef alınan spor salonunu ve kompleksin yakınındaki anaokulunu ziyaret etti.

Spor salonunda hayatını kaybeden çocukların ve gençlerin hatıralarıyla yüzleşen bisikletçiler, saldırıdan geriye kalan yıkımı yerinde gördü. Kervan üyeleri, burada hayatını kaybedenlerin aileleriyle de bir araya gelerek acılarını paylaştı. Saldırıdan sağ kurtulan çocuklarla buluşan bisikletçiler, Türkiye’den getirdikleri mektup ve oyuncakları onlara ulaştırdı.

Minab Bisiklet Kervanı Sözcüsü Cengiz Yargıç, Lamerd ziyaretinde yaşadıklarını ve tanıklıklarını şu sözlerle anlattı:

“Burada, Amerikan emperyalizminin ve hedef gözetmeyen saldırılarının en somut ve kan donduran tanıklıklarından biriyle yüzleştik. Kısa süre önce hedef alınan, masum gençlerin ve çocukların eğitim gördüğü okul ile spor salonu bombalanmış, geriye derin bir sessizlik ve yıkım kalmıştı. Haberlere ve uluslararası kamuoyuna da yansıdığı üzere, Lamerd’de spor salonuna düzenlenen saldırıda 21 genç ve çocuk hayatını kaybetmişti. Bu insanlık dışı kıyım, uluslararası hukuka ve insanlığın vicdanına kazınan ağır bir savaş suçu olarak hafızalarımıza yerleşti.

Bomba izlerinin hâlâ taze olduğu yıkılmış okulu ve spor salonunu gezerken içimizdeki öfke ve acı daha da arttı. Kalem tutması, top oynaması ve spor yapması gereken gençlerin hayalleri beton yığınlarının altında kalmıştı.

Ziyaretimizin en ağır ve yürek burkan anı, bu saldırıda evlatlarını kaybeden ailelerle buluşmamızdı. Annelerin gözyaşlarına, babaların sessiz feryatlarına ortak olduk. Saldırıdan sağ kurtulan, ancak o karanlık gecenin izlerini ruhlarında ve bedenlerinde taşıyan çocuklarla kucaklaştık. Türkiye’den uzanan ellerimizle onlara sarılırken, bisikletlerimizin heybelerinde taşıdığımız mektupları ve oyuncakları bu kez Lamerd’in yaralı çocuklarına ve şehit ailelerine ulaştırdık.

Başka bir okul, başka bir umut: Çocukların gözlerindeki ışık

Lamerd’de yaşadığımız derin acının ardından, yakındaki başka bir okulu ziyaret ederek öğrencilerle bir araya geldik. Yıkılan bir okulun acısını, ayakta kalan diğer okullardaki çocukların masum gülümsemeleri ve gözlerindeki umutla bir nebze olsun hafifletmeye çalıştık.

Minab Bisiklet Kervanı olarak bu yola yalnızca bir bisiklet yolculuğu yapmak için çıkmadık. Lamerd’de, Minab’da ve dünyanın dört bir yanında bombalarla susturulmak istenen çocukların sesini dünyaya duyurmak için yola koyulduk.

Spor salonunda hayatını kaybeden 21 gencin ve Minab’da yaşamını yitiren 168 masum çocuğun hatırası önünde bir kez daha söz veriyoruz: Emperyalizmin karanlığına karşı barış için pedal çevirmekten ve mazlumların sesini gür bir şekilde duyurmaktan asla vazgeçmeyeceğiz.

Lamerd’in yaslı ama direngen sokaklarından aldığımız derin sorumluluk bilinciyle yolculuğumuzun son duraklarına doğru ilerliyoruz.”

Çocukların hatırası için pedal çevirdiler

Lamerd’deki ziyaretlerinin ardından başka bir okula da giderek öğrencilerle buluşan kervan üyeleri, çocuklarla dayanışma mesajlarını paylaştı. Bir yanda savaşın yıkıcı izleriyle yüzleşirken diğer yanda çocukların yüzündeki gülümsemeye tanıklık eden bisikletçiler, yolculuk boyunca barışın ve insanî dayanışmanın önemini vurguladı.

Diyarbakır’dan başlayan ve Van üzerinden İran’a uzanan Minab Bisiklet Kervanı, farklı şehirlerde gerçekleştirdiği ziyaretlerle yalnızca bir bisiklet yolculuğu yapmadı; savaşta hayatını kaybeden çocukların hatırasını yaşatmayı, geride kalan ailelerin acılarını paylaşmayı ve Türkiye’deki çocukların dayanışma mesajlarını İran’a ulaştırmayı amaçladı.

Kervanın temel mesajı ise yolculuk boyunca değişmedi: Çocuklar ölmesin, savaşlar son bulsun ve hiçbir çocuğun hayalleri bombaların altında kalmasın.