Tesadüf;“rast gelmek, bir şeyin kendiliğinden olması, bir olayın tedbirsiz meydana gelmesi” demektir.Tevafuk ise; “birbirine uygunluk, muvafık oluş, nizamlanmış bir şekilde birbirine uygun olma” anlamına gelir. 

Kâinatta hiçbir olay kendi kendine gerçekleşmediği için “tesadüf” yerine “tevafuk” kelimesinin kullanması tercih edilmelidir. Çünkü manasından da anlaşıldığı üzere bir olaya “tesadüf” denildiğinde sanki o olayın “bir yapıcısı, planlayıcısı olmaksızın kendi kendine olduğu” ifade edilmektedir. Halbuki kâinatta en küçük bir hâdise dahi Allah’ın (cc)ilimi ve kudreti ve izni dairesinde meydana gelir.

Manasıyla şirk içeren bu kelimenin cahilane ya da iyi niyetle kullanımı imana bir zarar getirmese bile anlamı öğrenildikten sonra “tevafuk” kelimesine dilin alıştırılması gerekmektedir.

Çünkü gerçekte tesadüf diye bir şey yoktur, sadece tevafuk vardır.