Cehennemlik insanlar, Allah (cc) onları sevmediği için cehennemlik olmadılar. Onlar cehennemi kendileri isteyip seçtiler.

Allah (cc) kullarını çok sever ve onlara çok merhamet eder. Fakat kul, kendi iradesiyle yaptıkları neticesinde cehennemi hak ediyorsa, bu durumu “Allah (cc) kulunu sevmiyor” diye değerlendirmek Allah’ın rahmet ve adaleti ni suçlamak olur.

Allah cehennemi yaratmıştır. Çünkü dünyadaki -hem günahkâr hem de masum- tüm insanların cennete gitmesi adalet değil adaletsizlik olacaktır.
Bir devlet dairesinde işinin hakkını veren, çalışkan ve alnının teriyle para kazanan bir adamla, tembel ve başkalarının üzerinden geçinen hatta ve hatta hırsızlık yapan bir adama aynı ücret verilip, aynı güzel imkânların sağlanması adalet olabilir mi?

Şükür ve ibadet içinde Allah’a kulluk borcunu ödeyen bir insanla Allah’ın nimetlerini yiyip-içip gaflet ve inkâr içinde Allah’a olan kulluk borcunu ödemeyen bir insanın cennette aynı lezzetler içinde olması ne kadar adalet sayılabilir?

Adalet, hem cezayı hem de mükâfatı gerekli kılar. Cehennem Allah’ın adaletindendir. Cennet ise Allah’ın rahmetindendir.