İlk insanın nerede ve nasıl yaratıldığını anlatan âyetlerle cennete konması ve oradan çıkarılmasını açıklayan âyetler birlikte göz önüne alınıp yorumlandığında şu sonuçlar çıkmaktadır: İlk insanı Allah Teâlâ özel bir topraktan yeryüzünde ya­ratmış, ondan eşini de var etmiş, sonra bunları cennete koymuştur. Bu cennetin ve içindeki hayatın yeryüzünde mevcut herhangi bir bölgede olabilecek insan haya­tından farklı olduğu açıkça İfade edilmiştir.

Şu halde bu cennet kulların ödüllendi­rileceği, içinde ebedî olarak mutlu yaşayacakları cennettir. Cennetin çeşitli bölge­leri ve dereceleri vardır. "İçinde devamlı kalınan" cennete (huld) giren bir daha çıkmazsa da diğer bölgelerine girenlerin çıkmayacağı konusunda bir açıklama yoktur. Ayrıca ölümden sonra devamlı kalmak üzere cennete girmek ile insanoğ­lunun dünya hayatı başlamadan bir imtihan için cennete konulması arasında fark vardır; imtihan cennetinden de imtihan dünyasından da çıkmak mümkündür.

İnsanların atasının önce cennete konması, sonra oradan yeryüzüne indirilme­sinin birçok hikmeti düşünülebilir, Bunlardan bîri de kullara, ebedî ve ana yurdun cennet olduğu düşünce ve duygusunun verilmesi, bu düşünce ve duygunun ilâhî irşada uyma konusunda bir teşvik unsuru olmasıdır, Ebedî mutluluk yurduna dön­mek ve orada eşi bulunmaz nimetlere mazhar olmak İsteyenler, atalarının düştüğü gaflete düşmemeli, Allah'ın uyanlarını ve O'na ezelde verdikleri sözü unutmama­lı, şeytana ve nefse uymamalıdırlar.