Ahirette hesap başladığında herkes kendi derdine düşecek ve kimse en yakınını dahi düşünmeyecek, hatırlamayacaktır. İşte o üç yer:

Hz. Âişe (r.a) nakleder:

“Bir defasında Cehennem’i hatırlayıp ağladım. Rasûlullah Efendimiz (s.a.v) beni bu vaziyette görünce:

«–Âişe, neyin var?» diye sordu.

«–Cehennemi hatırladım da ağladım. Siz peygamberler kıyâmet günü âile fertlerinizi hatırlar mısınız?» dedim.

Allah Rasûlü (s.a.v) şu karşılığı verdi:

«–Üç yer vardır ki oralarda kimse kimseyi düşünmez:

1. Mîzan’da ameller tartılırken, terazinin hafif mi yoksa ağır mı geldiğini öğrenmeden,

2. “…İşte buyrun kitabımı okuyun!” (el-Hâkka, 19) deyinceye kadar amel defterleri verilirken, defterinin sağından mı, solundan mı, arkasından mı verileceğini bilmeden,

3. Bir de cehennemin sırtlarına Sırat Köprüsü kurulduğunda. Köprünün iki yanında pek çok kancalar ve sert dikenler vardır. Allah Teâlâ bu kancalar vasıtasıyla mahlûkâtından dilediğini yakalayıp cehenneme atar. İşte kişi bu kancalardan kurtulup kurtulamayacağını öğrenmedikçe kimseyi düşünemez».” (Hâkim, IV, 622/8722)

İşlenen her günah, Sırât Köprüsü’nün üzerine asılan bir kanca ve çengeldir. Onlar oradayken Sırât’ı geçmek ya çok zor veya imkânsızdır. Artık dileyen bu kancaları çoğaltsın, dileyen de tevbe ve istiğfâr ile oradan çıkartsın!