Bazı alimler, ölü yıkanmadıkça yanında Kur'an-ı Kerim okunamaz demişlerdir. Yıkanmayan bir ölünün yanında Kur’an okumak mekruhtur şeklinde görüş belirtmişlerdir. Fakat başka bir odada Kur’an okunabilir demişlerdir.

Diğer bir kısım âlimlere göre ise ölünün olduğu odada  Kur’an okumakta bir sakınca bulmamışlardır.

Burada ihtilaf edilmesinin sebebi şöyle izah edilir: Kişi öldüğünde pis olur; ancak yıkanmakla temizlenir. Bir kısım âlimlere göre bu pislik necaset pisliğidir. Onlara göre: İnsan, kanlı canlılardandır. Kanlı canlılar öldüğünde nasıl pis oluyorsa, insan da öylece pis olur. Pisliğin yanında ise Kur’an okumak mekruhtur.

Diğer bir kısım âlimlere göre ise insanın pisliği, nesacet pisliği olmayıp hades pisliğidir. Yani insan abdestsizlik sebebiyle pistir. İnsan öldüğü zaman abdesti bozulur. Bu âlimler der ki: İnsan mükerrem bir varlıktır. Ölüm ile pis olmaz ve diğer kanlı canlılara kıyas edilemez. İnsanın pisliği necaset pisliği değil, abdestsizlik sebebiyle hades pisliğidir. Abdestsiz insanın yanında Kur’an okumak ise caizdir. Dolayısıyla ölünün yanında da yıkanmamış olsa bile Kur’an okunabilir.

İbni Abidin Hazretleri bu meselede şöyle der: İnsanın öldüğü zaman necaseten pislendiğini kabul etsek bile, yanında Kur’an okunmamasını üstünün örtülmediği zamanla kayıtlamak gerekir. Çünkü bir pisliğin üstü örtüldükten sonra orada Kur’an okumak, hatta o pisliğin örtüldüğü örtünün üzerinde namaz kılmak caizdir. Dolayısıyla insan öldüğünde necis olsa bile, üstü örtüldüğü takdirde yanında Kur’an okunabilir.