Zaman gazetesi yazarı Ali Bulaç’a göre, Mısır’ın İhvanı Müslüman Kardeşler Türkiye’yi dinlemeseydi darbe olmaz, bu kadar insan ölmezdi.

Ali Bulaç bugünkü yazısını yazmadan önce hiçbir İhvan kaynağına ulaşamamış olacak ki(!) Sisi’ye yakın bir kişinin verdiği bilgilerle İhvan’ın stratejisini net olarak kaleme aldı.

İşte “Erdoğan ve ekibine karşı olan garez ve kinin seni bu kadar mı adalet duygusundan mahrum bıraktı Sayın Bulaç!” dedirten yazının o bölümleri:

1) “Biz 85 yıllık bir teşkilatız, büyük maceralardan geçtik. Hemen parti kurup iktidara gelmeye yeltenmeyelim. Bir seçim dönemini bekleyip görelim. Durum müsait görünürse partileşip bir sonraki seçimlere katılırız. Bizim için parti kurup siyaset sahnesine çıkmak üç-dört aylık zamana bakar.” Diğer kanat bu fikri naif buldu, hemen örgütlenip seçimlere katılmayı önerdi. Bir İhvan şöyle diyordu: Türkiye modeli önemli. Önce Fethullah Gülen Hareketi gibi kenarda duralım, sonra AK Parti aşamasına geçelim. Türkiye’ye sordular, onlara şu akıl verildi: “Sakın bu fırsatı kaçırmayın, Tahrir siyasi boşluk doğurdu, erken davranan iktidar olur.” İhvan’ın “hemen iktidar” diyen kanadı bu akla uydu.

Mısır’ı yakından takip edenler, bütün bunların aynen vuku bulduğunu bilir. Mamafih geçen hafta bunları Sisi yanlısı Mısırlı bir akademisyenden dinledim. Dediği şuydu: “Kesinlikle aralık ayı için erken seçim ilan edilip bir ara hükümet kurulsaydı darbe olmazdı. Mursi ve çevresi ‘akıl hocaları’na çok güvendiler.”

Akademisyen, Mısırlıların Türkiye’nin ilgisinden ilk defa Başbakan Erdoğan’ın Kahire’ye gelişinde Refah kapısından Gazze’ye gitmek ve Tahrir’de konuşma yapmak istemesinden kuşkuya düştüklerini söyledi. Gazze’ye gidiş, 1948’den bu yana Filistin davasının ağır bedellerini ödeyen Arapları ve elbette Mısır’ı by-pass edip Filistin davasını maliyetsiz temellük etmek, Tahrir konuşması da devrimin akıl hocalığına soyunmak şeklinde algılandı.

BULAÇ’A GÖRE…

Bulaç'a göre İhvan’ın seçime girip kazanması suçtu, yanlıştı.

İhvan’ın Cumhurbaşkanı adayı çıkarması hataydı.

İhvan’ın demokratik haklarını kullanması abesle iştigaldi.

Darbecilerin hiç suçu yoktu.

Suudiler Sisi’ye ‘darbe yap parası’ bizden demedi ve 12 milyar doları darbenin ertesi günü Sisi'nin hizmetine vermedi.

Bu mantıkla gidersek, Peygamber’in ve ashabının da hiç bir savaşa gitmemesi gerekirdi. Çünkü düşman daha güçlüydü.

(Haber10)