İşte o yazı:

Roketler geliyor ıslıklar çalarak. Çocuklar düşüyor toprağa, birbiri ardına. Kadın erkek, yaşlı genç, emekleyen, kundakta yatan ayırımı yapmıyor İsrail! Nazi katliamından bu yana, neredeyse 85 yıldır mağduru oynayan ve Hıristiyan vicdanları, “bize kapılarınızı açmadınız...bizi ölüm kamplarında bir başımıza bıraktınız... sizin vurdumduymazlığınız yüzünden 8 milyon Yahudi öldü”, diyerek zımparalayan İsrail gerçek vurdumduymazlığı, adam sendeciliği, vahşetin en çarpıcı örneklerinden birini sergiliyor Gazze’de! (..) İlk kez bir kişi, bir Başbakan, zamanında Abdülhamid Hanın gördüğü ve engel olduğu Siyonizm yayılmacılığı ve acımsızlığına “yeter artık!!” diyebildi... Peki nasıl geldik bu günlere?

Fransa’da başladı, gelişti, dört bir yana yayıldı ulusalcılık düşüncesi ve yeni ulus-devletler birbiri ardına kurulmaya başladı on dokuzuncu yüz yılın sonlarına gelindiğinde. Bunu gören Avrupa’lı Yahudi yazarlar beklenen Mesih’in kapıda olduğunu, Yahudilerin “vaadedilmiş topraklara” dönme zamanının geldiğini yazmaya başladı. (..)

Ve tam bu sırada Filistin’de bir Yahudi devleti kurmak amacıyla Theodor Hertzel yola çıktı ve 1896 yılında, Almanca “Der Judenstaat”, Yahudi Devleti adlı kitabını yayınladı. Hertzel, Filistin’de Yahudi devleti kurmak için dostu Polonyalı soylu Philip de Nevlinsky aracılığıyla Sultan Abdülhamid’e başvurdu ama Sultan öneriyi dinlemedi bile. Bunun üzerine 1896’da İstanbul’a geldi ve 1902 yılına kadar Yıldız Sarayı’nın kapısını aşındırdı durdu.

Huzura ilk kez 19 Mayıs 1901 tarihinde kabul edildi. Abdülhamid Han, Hertzel’i dinledi ama kimilerinin öne sürdüğünce huzurdan kovmadı. (..) Abdülhamid Han Düyun-u Umumiye’yle 75 milyon altını bulan Osmanlı dış borçlarını aşağı çekmek, geri ödemeyi uzun vadeye yaymak için kıyasıya bir pazarlığa girmişti ve Hertzel’in, Filistin’e karşılık, tamamı Avrupalı Yahudilerce ödenecek 32 milyon altın teklifini bir yem olarak masada tutmak istemişti. Gerçekte bir karış toprak satmak gibi ne bir niyeti, ne de bir amacı vardı. (..)

(..) Sonunda Padişah Düyun-Umumiye’yle istediği anlaşmayı yaptı ve o saat Hertzel’le bütün ilişkileri kesti. Abdülhamid Han gerçekçi, öngörülü, devleti ve ümmeti herşeyin ötesinde ve üstünde tutan büyük bir devlet adamıydı. (..)

AZİZ ÜSTEL / STAR