İŞTE O YAZI:

(..) Öyle bir zorâki savunma ki ilk sekiz günlük bilançosu 259 ölüden oluşuyor.

258 Arab 1 İsrâilli!

Demek tehlike “fevkalâde büyük” değil de “biraz daha büyücek” olsaymış 750 Arab ve 2 İsrâilli filan gibi bir sonuçla karşılaşacakmışız.

(..) Peki, bu durumda Türkiye ne yapabilir ve ne yapamaz?

Önce yapamayacaklarına bir göz atalım:

Bir kere İsrâil ile askerî bir konfrontasyona giremez!

Girerse fecî bir dayak yer!

Çünki İsrâil nükleer silahlara sâhib bir devlet.

Türkiye ise henüz kıçı kırık bir nakliye uçağı îmâl etmekden dahî âciz!

Canımızdan çok sevdiğimiz ve saydığımız kumandanlarımız, vakitlerinin büyük kısmını darbe yapma (..) yerine yeni silah sistemleri geliştirmeye harcasalardı, durum bugün epeyi farklı olabilirdi.

Fakat, görüyoruz ki daha, nakliye uçağı şöyle dursun, jeep yapmayı bile beceremiyoruz.

Eh, ne yapalım; her millet sâdece lâyık olduğu siyâsetçilerle yönetilmez, her ordu da müstahak olduğu generallerin emrine girer.

Yalansa bir Allâh’ın kulu kalkıp da yalan desin! (..)

Türkiye’nin ikinci yapmaması gereken şey ise “İsrâil” ile “Yahudi” kavramlarını birbirine karıştırmak olmalıdır!

İsrâil “Siyonist” bir devletdir; Yahudilik/Mûsevîlik ise bir semâvî din!

Unutmayalım ki şu anda İsrâil’in içinde dahî bu Gazze operasyonuna şiddetle karşı çıkan yüzbinlerce İsrâilli var. Onlar da Yahudi!

Hele hele Türkiye Yahudilerini de işin içine katmak câhilliğini gösterenler aslında Türkiye’ye de ne kadar büyük bir kötülük etdiklerini bilmelidirler.Zîrâ bu yüzden dış dünyâda, sanki bu ülkede bir Yahudi düşmanlığı varmış gibi bir izlenim uyanıyor ki Türkiye aleyhdarlarına sevinçden masaya hoplayıp göbek attıracak bir hatâdır.

Unutmayalım:

Türkiye Yahudileri, en az Türk kökenli Türkler kadar bu ülkenin yurddaşlarıdır ve onların hak ve hukûkunu kollamak bu memleketdeki her ferd-i vâhid için bir şeref meselesidir! (..)

YAĞMUR ATSIZ / STAR

Akit Arşiv sayfasından alıntıdır.