1- Allâh’ın kendisini yarattığını bildiği halde ona ibâdet etmeyen.

2- Allâh’ın kendisini rızıklandırdığını bildiği halde ona güvenmeyen.

3- Dünyanın geçici olduğunu bildiği halde ona îtimad eden.

4- Kabrin kendisinin menzili olduğunu bildiği halde onu mâmûr etmeyen.

5- Ölümün kendisine ulaşacağını bildiği halde ona hazırlanmayan.

7- Vârislerinin kendisine düşman olduğunu bildiği halde onlar için mal toplayan.

8- Sıratın kendisini âteşe düşürecek yer olduğunu bilip günahını hafifletmeyen.

9- Cehennemin fâcirlerin yurdu olduğunu bildiği halde ondan kaçmayan.

10- Cennetin iyilerin yeri olduğunu bildiği halde onun için amel yapmayan.

Mağrur: (ﻣﻐﺮﻭﺭ) sıf. (Ar. ġurūr “aldatmak”tan maġrūr) “Aldanmış” Kendini beğenen, böbürlenen, kibirli, gururlu, mutaazzım:

Mağrur olmak: 1. Kendini beğenmek, böbürlenmek, gururlanmak 2. (Güvendiği bir şey veya kimseden dolayı) Büyüklük taslamak.

Kaynak: Mahmud Sami Ramazanoğlu