İşte Karakaya'nın o yazısı:

Kasım 1999’da; “iftira” olduğu sonradan bir “itiraf”la ortaya çıkan “saçma bir suçlama” ile “gözaltına” alındığımda, üzerimde ne var, ne yoksa çıkartmışlar ve bir “tutanak” tutup, poşete koymuşlardı!..

Hatta, “intihar edebilir” düşüncesiyle, “ayakkabı bağcığı”nı ve “kemer”imi bile çıkarttırmışlardı!.. Çok ağrıma gitmişti ama, “kurallar böyle” demişlerdi!..

Tamam, “kurallar böyle” de; bana işleyen kurallar “Paralelci polislere” niye uygulanmadı?

Şu hâle bakın;

Adamlar gözaltında ama “gözaltı selfie’si”ni andıran fotoğraflar, paralel gazetelerde çarşaf çarşaf yayınlanıyor!..

Peki, hani kural?..

Adamlar, güya gözaltında ama, “telefon”ları özgür!.. Biz, o zamanlar sadece “avukatımızla” görüşebilmiştik ama bugün, polisler, neredeyse “aileleri” ile görüşecekler!.. Kaldı ki; “ailenin milletvekili” Hakan Şükür’le görüşüp, “Nezarethane Hatırası” bile çektirdiler!..

N’ooluyoruz beyler?..

Orası “nezarethane” mi, yoksa “babanızın çiftliği” mi?..

Hani, “hukuk herkese lâzım”dı, hani “kanunlar önünde herkes eşit”ti?..

Bu mu hukuk, bu mu eşitlik?..

Savcı beyler sonunda uyanmış ve “telefon”ları toplamışlar ama, “Selfie”sini çeken, Üsküdar’ı aşmış!..

Üstelik, hâlâ;

“Mağdurum da mağdurum”u oynuyorlar!

YAZININ TAMAMINI OKUMAK İÇİN TIKLAYIN