Mahrem ve nâmahrem kavramları arapça kökenli olan “haram” kelimesinden türemiş olan kavramlardır. “mahrem      “ ise haram kılınan şey demektir. Mahremlik denildiği zaman  kendisiyle evlenilmesi dinen haram olunan kişi veya kişiler demektir. Bu kişiler kardeşlik, süt kardeşliği, neseb bağı ve kendisiyle evlendiği eşten dolayı kişilerdir.

Namahrem ise kendisi ile evlenme yasağı bulunmayan kişilerdir. Aralarında kardeşlik, süt kardeşliği, soy bağı ve eşten kaynaklanan bağlardan biri bulunmayan herkes birbiri ile namahremdir .Yani bu kişiler evli değilseler birbirleri ile evlenebilirler.

Mahrem ve Nâmahrem Kimlerdir?

Kur’an-ı Kerim’de mahremlik ve namahremliğe konu olan kişiler Nur suresi 31 ayette belirtilmiştir. Nur Suresi 31 ayette mahrem ve namahrem olan kişiler ve bu kişilerin birbiri ile olan durumları şöyle açıklanmıştır: Mü’min kadınlara da söyle, gözlerini haramdan sakınsınlar, ırzlarını korusunlar. (Yüz ve el gibi) görünen kısımlar müstesna, zînet (yer)lerini göstermesinler. Başörtülerini ta yakalarının üzerine kadar salsınlar. Zinetlerini, kocalarından, yahut babalarından, yahut kocalarının babalarından, yahut oğullarından, yahut üvey oğullarından, yahut erkek kardeşlerinden, yahut erkek kardeşlerinin oğullarından, yahut kız kardeşlerinin oğullarından, yahut müslüman kadınlardan, yahut sahip oldukları kölelerden, yahut erkekliği kalmamış hizmetçilerden, yahut da henüz kadınların mahrem yerlerine vakıf olmayan erkek çocuklardan başkalarına göstermesinler. Gizledikleri zinetler bilinsin diye ayaklarını yere vurmasınlar. Ey mü’minler, hep birlikte tövbe ediniz ki kurtuluşa eresiniz!. Nûr Sûresi: 31

Mahrem ve namahrem olanları belirten dinimiz aynı zamanda bu kişilerin birbirleri ile olan iletişim ve sınırlarını da belirlemiştir. Dinimize göre namahrem olan yani birbirleri ile evlenilmesi haram olmayan kişilerin bir arada yaşamaları, tokalaşmaları, şakalaşmaları, açık saçık giyinmeleri haram kılınmıştır.