Resul-i Ekrem (s.a.v) birçok Hadis’i Şeriflerinde, hali vakti yerinde olanların kurban kesmelerini emretmiştir. Kendileri de her yıl bizzat bu vecibeyi yerine getirmişlerdir..

Kurban Bayramında kurban kesme ibadeti, Adem peygamber zamanından beri bilinen ve her ümmette, inanan insanlar tarafından yerine getirilen bir ibadettir. Bunu bize Allah bildiriyor.

“Onlara Adem’in iki oğluna ait şu gerçek olayı anlat. Birgün Allah’a birer kurban sunumunda bulunmuşlar dı da, birininki kabul edilmiş, diğerininki kabul edilmemişti. (Sunusukabuledilmeyen) “Seni kesin kes öldüreceğim“ dedi. Öteki “Allah sadece kendinden çekinenlerin kurbanını kabul eder.“dedi. (Maide,27)

Kurban kesme ibadetinin var olduğunu bizzat Allah bildirmektedir. Kurban, bütün peygamberlerin ümmetlerinde, şubeş sınıf hayvandan olmuştur; deve, sığır, manda, koyun ve keçi. Başka hayvanlardan olmaz. Çünkü kurban edilecek hayvanların “EN’AM”dan olmasını Allah emrediyor. En’am’ın; ne demek olduğunu Allah kendisi bildirmiştir.

Hac Suresi 34. ayetinde, Allah Teala şöyle buyuruyor:

“Biz, her ümmete kurban kesmeye uygun hayvan cinsinden, kendilerine rızık olarak verdiklerimiz üzerine, Allah'ın adını ansınlar diye, kurban kesmeyi gerekli kıldık. O halde, İlâhınız, bir tek İlâh'tır. Öyleyse, O'na teslim olun. O samimi ve mütevazi insanları müjdele!”

Allah’ın kurban emrini nasıl, ne zaman ve nerede yerine getirmemiz efdaldir?

Günümüzde insanlarımız bir garip oldular. Bayram günlerinde eşdost, akraba, büyük, küçük bayramlaşmanın güzelliğini, faziletini, sevabını, mutluluğunu yaşamak yerine kimsenin olmayacağı yerlere tatiller ayarlamaya çalışıyor. Bayramlaşmaları adeta angarya kabul ediyor. Böyle yapmakla bizi birbirimize kenetleyen toplumsal dinamiklerimizin en önemlilerini dinamitlediklerinin farkında değiller.

Bayramlarımız bizi terketmeden!..

Müslüman bir toplum oluşumuzun bir diğer önemli dinamiğimiz olan çoluk çocuk ailecek kurban kesme sevinç ve mutluluğumuzu da rahatımız için batı ithalmalı olan “Hedonizmimiz” uğruna feda ediyoruz. Kurban kesme vecibesi olan kardeşlerimiz de bu vecibelerini birilerine havale etmekten tarafa meyil gösteriyorlar. Böyle olunca irili ufaklı dernekler, vakıflar, firmalar, hatta market zincirleri alesta, adeta yarışıyorlar. Kimi kurban fiyatının ucuzluğu ile cezbetmeye çalışıyor, kimi hemen birinci günü eve teslim 5 kg et vadediyor. Kimi dünyada en aç insanların bulunduğu yerlerde keseceğini acıklı edebiyatlar yaparak ikna etmeye çalışıyor.

Acaba bunların hangisi samimi, hangisi emanetine aldığı müslümanın kurbanını gerçekten yerine ulaştırıyor?. Bu dernekler ve vakıflar kurban işine bu kadar kendilerini vermeleri fi sebilillah Allah rızası için müslümana bir hizmet olsun için mi yapıyorlar, yoksa önemli bir menfaati devşirmek için mi çalışıyorlar?.Hangisi samimi, hangisi samimi değil. Doğrusu bunu araştırmadan tam bir güven sağlamadan kurbanını emanet etmek çok safdillilik olacak. Duyuyoruz anlışanlı bazı dernekler ve vakıflar kurban için topladıkları paraları başka yerlere yatırım yapmak için kullanmışlar, emanete ihanet etmişler. Bu kurban sahipleri bilsinlerki vekalet verdikleri yerlerde kurbanlar hiç kesilmemişse ve ya şartların aria yetedilmemişse kurban vecibelerini yerine getirmemiş hükmünde olacaklardır.

Bir de büyük bir skandal yaşanıyor yıllarca ülkemizde. Bayram günleri dahil yıl boyunca hergün marketlerinde, çeşit çeşit alkollü içkiler, bazılarında domuz eti ve domuzdan yapılmış ürünler satan koca koca market zincirleri de müslümanlara kurbanlık satışı yapıyorlar. Satanlara hiç bir sözümüz olamaz. Müslüman teba olmamıza rağmen Laik devlet yönetimine mahkum olmuşuz. Ama müslüman laik olamaz. Olursa müslüman olamaz. Eğer gerçekten müslümansa içki satan yerden alışveriş yapmaması, maslahatı için önemli bir keyfiyettir. O halde Kurbanını da bu kurumlara emanet etmemes iyi ne kendi maslahatı için önemli olmalıdır.

Bayram mı, tatil mi?

Gelin bu yanlış gidişi bu bayram durduralım. Ne idüğü belirsiz tatillerimizi iptal edelim. Bayramlarımızı çoluk çocuk, akraba, eş dost ve komşularımızla bayramlaşarak hakik ibir bayram olarak yaşayalım. Kurbanlarımızı mahalli idarelerin gösterdiği yerlerde kendimiz, kendimiz yapamıyorsak, tekbirlerine iştirak ederek güvendiğimiz kasaplara kestirelim. Kurban etlerimizi dinimizin tarifine uygun üç parçaya bölüp dağıtalım. Evde de çoluk çocuk kurban etlerinden pişirip hep beraber yiyelim .Bayramı bayramın tadında yaşayalım. Biz bu davranışımız yüzünden bayramı hafife alırsak korkarım birgün gelir bayramlarımız bizi terkeder. Bayramlarımız bizi terkederse, bayramlarımızın sebebi kaynağımız olan İslamımız da ayaklarımızın altından kayar ve birgün maazallah, İslamsızca scavla korta yerde kalırız.