VAHYİN DİLİNDEN:

(Rahman ve Rahim olan Allah'ın adıyla)

إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمَانَةَ عَلَى السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالْجِبَالِ فَأَبَيْنَ أَن يَحْمِلْنَهَا وَأَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الْإِنسَانُ إِنَّهُ كَانَ ظَلُومًا جَهُولًا

"Biz emaneti, göklere, yere ve dağlara teklif ettik de onlar bunu yüklenmekten çekindiler, (sorumluluğundan) korktular. Onu insan yüklendi. Doğrusu o çok zalim, çok cahildir."   (Ahzap, 72)

 İnsana yüklenen emanet, işlenmesinde sevab, terkinde ikab olan ibadet ve davranışlarla, akıl ve düşünce kabiliyetidir. Kulluk ve akıl emanetine riayet edilmezse, zulüm ve bilgisizliğe sapılmış olur. Bu emaneti vermekle Allah, insanı teklifleriyle sorumlu tutmuş ve böylece onu imtihan etmiştir.

 (Meâl Kaynak: T. Diyanet Vakfı K. Kerim Meâli)  

   
 ALLAH RASULÜ'NDEN  (Sallellahu Aleyhi ve Sellem)

"Komşusu, zararından emin olmayan kimse cennete giremez."  (Buhari, Edeb 29; Müslim, İman 73)