Yunus Aleyhisselam, ilahi vahye mazhar olan, kendisine yüksek meziyetler verilen peygamberlerdendir.

Hz. Yunus, Musul’un Nineva şehri halkındandır. Nineva halkı putlara taparlardı. Yunus Aleyhisselam otuzüç yıl kavmini Allah’a iman ve ibadete davet ettiği halde, kendisine iki kişiden başka iman eden olmadı. Nineva halkının bu isyanından dolayı Yunus Aleyhisselam’ın canı sıkılır, kızarak kasabayı terk eder. Gide gide bir deniz kıyısına varır, orada demir atmış bulunan bir gemiye biner, gemi denize açıldığında, korkunç dalgalar çıkar ve kaptan, geminin, yükünün bir kısmı atılmazsa batacağını söyler. Geminin batıp herkesin yok olmasındansa, aralarında anlaşır, kur’a çekmeye razı olurlar. Kur’a kime çıkarsa o denize atılacaktır. Üç kere kur’a çekilir, üçü de Hz. Yunus’a çıkar ve Hz. Yunus kendini denize atar veya atarlar. Bu esnada Hz. Yunus’u bir balık yutuverir. Daha sıkıntılı bir hayat başlar. Balığın karnında karanlıklar içinde karanlık; gecenin karanlığı, denizin karanlığı, balığın karnının karanlığı, karanlıklar içinde karanlık.

Yunus (as) bu karanlıklar içinde, balığın karnında bakınız dertli dertli Mevlamıza nasıl niyazda bulunur?..

Yunus (as) hakkındaki Mevlamızın buyruğunu görelim. Allah Teala buyurur:

(Ey Muhammed), Sen Rabbinin hükmünü sabırla bekle, balık sahibi Yunus gibi olma. Hani o, dertli dertli Rabbine niyaz etmişti.

Şayet Rabbinden ona bir nimet yetişmemiş olsaydı, o mutlaka kınanacak bir halde ıssız bir diyara atılacaktı. (Kalem 48-49)

O, öfkeli bir halde geçip gitmişti, bizim kendisini asla sıkıştırmayacağımızı zannetmişti. Nihayet karanlıklar içinde “Senden başka hiçbir ilah yoktur (Allah’ım), Seni tenzih ederim, gerçekten ben zalimlerden oldum (Allah’ım)” diye niyaz etti.

Bunun üzerine onun duasını kabul ettik ve onu kederden kurtardık. İşte biz mü’minleri böyle kurtarırız. (Enbiya 87/88)

Doğrusu Yunus da gönderilen peygamberlerdendi.

Hani o, dolu bir gemiye binip kaçmıştı.

Gemide olanlarla karşılıklı kura çektiler de kaybedenlerden oldu.

Yunus kendini kınayıp dururken onu bir balık yuttu.

Eğer Allah’ı tesbih edenlerden olmasaydı, tekrar dirilecekleri güne kadar onun karnında kalırdı.

Halsiz bir vaziyette kendisini dışarı çıkardık ve üstüne (gölge yapması için) kabak türünden geniş yapraklı bir nebat bitirdik.

Onu, yüzbin veya daha çok kişiye peygamber olarak gönderdik.

Sonunda Yunus’a iman ettiler, bunun üzerine biz de onları bir süreye kadar yaşattık. (Saffat 139-148)