Sükunete ihtiyacımız var…

Hem de çok…

Aslında Ramazan-ı Şerif, hayat akıntısı içinde yönünü yitirmiş, Kur’an’ın tanımlamasıyla biz “Aciz, zalim ve cahil” lerin, varlığın frenkasına tekrar bağlanması için var… Ruh ve beden sükuneti sağlansın ve böylelikle insan ulvi hakikatlerle temas kursun diye… Ancak böylesi imkanlarla donanmış mübarek Ramazan ayı maalesef hocalar, kurumlar ve kanallar tarafından istila edilmiş durumda.

Normalde belli zamanlara has kitle etkinlikleri Ramazan’da 30 gün 30 gece sürüyor... Üstelik hem meydanlarda hem de ekranlarda…Ramazan’ı hiç bilmeyen bir Avustralyalı ekranlara ve meydanlara bakarak rahatlıkla bunun ibadet değil de, bir “panayır ayı” olduğunu düşünebilir.

 

Ali Osman Aydın’ın yazısının tamamı için tıklayın…