İŞTE O YAZI:

Aysel Tuğluk, çağdaş ulu-solcu aydınlara yaklaşan gericiliğe karşı birlik olalım çağrısını ilk yaptığında takvimler 2008 yılını gösteriyordu. “Cumhuriyet’in savunucuları olduklarını iddia edenler gerçekten samimilerse Kürtlerle hesaplaşmaktan vazgeçip kendileriyle hesaplaşacağı aşikâr gerici güçlere karşı Kürtlerin desteğini aramalıdır” dedikten sonra dindarlara karşı bir Kemalist ulusalcı-Kürtçü cephe oluşturma ihtiyacının gerekliliğinden bahsediyordu. O gün bugündür AK Parti’yi “Önce Kürt meseleni çöz” diye azarlayan, çözüm süreci başlayınca “Demokrasi olmadan barış olmaz” diye ayak direyen, Kandil’e gidip “Ne aldınız da silah bıraktınız” diye kışkırtan bir Türk solundan dönme liberal şımarıklığını idrak ediyoruz.

(...) Türkiye ama gecikerek, ama iplerin tümünü PYD’nin eline vermeyerek yardım kararı alıp IŞİD’in gözünde IŞİD’le savaşacak asker göndermiş ülke durumunda kalmanın riskini de göze alarak peşmergenin Kobani’ye geçişini sağladı. Bekleneceği gibi çıta daha da yükseldi. Aysel Tuğluk Hanım yine sahne aldı ve “AKP kesin bir şekilde partner olmaktan çıkmıştır” diyor. (...)

Sahada şiddetli bir ideolojik tartışma yaşandığını, uzlaşma zeminin de olmadığını hatırlatan Tuğluk, IŞİD içinde bulunan Kürtleri kastediyor olmalı. Zor tabii. Çözümü de sekülarizm savunusu altında AK Parti üzerinden siyasete iftira atmak değil.

Kaldı ki AK Parti değilse partner kim? Kılıçdaroğlu “O ben değilim” dediğine göre? İşçi Partisi mi? Bir sonraki patlangaç, “Barış dediğin başka devletlerle de yürür” mü olacak?

Kürtlere nüfus cüzdanı bile vermeyen Esad mı Aysel Hanım’ın kafasındaki partner? ABD mi? Bir anti emperyalist duruş vardı, ne oldu o? (...)

NİHAL BENGİSU KARACA / HABERTÜRK

Akit Arşiv sayfasından...