İŞTE  O YAZI:

Atatürk, Kur’an âyetlerini kasdederek “gökten indiği farzedilen birtakım dogmalar” diye konuşurken yaptırdığı kanunların, gün gelip dogmalaşacağını herhalde tahmin etmiyordu.

(...)

Mevzubahis kanunlar, 8 adettir.

1-Tevhid-i tedrisat kanunu.

2-Şapka iktisası kanunu.

3-Tekke ve zaviyelerle türbelerin seddine ve türbedarlık ile birtakım unvanların men ve ilgasına dair kanun.

4-Evlenme akdinin evlendirme memuru önünde yapılacağına dair hüküm.

5-Beynelmilel erkâmın kabulü hakkında kanun

6-Türk harflerinin kabul ve tatbiki hakkında kanun.

7-Efendi, bey, paşa gibi unvanların kaldırılmasına dair kanun.

8-Bazı kisvelerin giyilemeyeceğine dair kanun.

Bunlar, millete rağmen çıkartılmış, tayin edilmiş vekiller, millete tercüman olmak yerine, aldıkları talimata riayet etmişlerdir. Uygulama çok çalkantılı ve kanlı geçti.. Zorla şapka giydirilmesi yüzünden  çok sayıdaki vilayette halk, kıyam etmiş, bastırma, kararlarının temyizi mümkün olmayan İstiklal Mahkemeleri eliyle idam sehbalarında sallandırma şeklinde çok kanlı geçmiştir. Bu yüzden Rize savaş gemisiyle bombalanmıştı.

(...)

Mesela efendi, bey, paşa denmesi hep devam etmiştir. Bizzat etrafları, Mustafa Kemal ve sonraki generallere hep “Paşam!” demişlerdir. Şu gün bile bir paşaya “generalim!” diye hitap edilmesi hakaret kabul edilir.

İnkılâb kanunlarının yerleştirilmesinde hayatına kasdedilen masum vatandaş sayısı, İstiklal Harbi’nde verilen şehitlerden fazladır. İnkılâb kanunları, 27 Mayıs’tan sonra kotarılan 1961 Anayasasına oradan 1982 Anayasasına dahil edildi.

Bir kimse “peki efendim! dese anayasa suçu işlemektedir.

Devlet-millet ihtilafı, sebepsiz çıkmadı.

Urlaşmış o ihtilafa son verecek barış da büyük emek istemekte.

RAHİM ER / TÜRKİYE

Akit Arşiv Sayfasından