İŞTE O YAZI:

Dindarlara karşı sıkça ileri sürülen bir “argüman” vardır: “Eğer Atatürk olmasaydı Anadolu’daki camileri kilise yapacaklardı, kubbelere haç, minarelere çan takacaklardı, ezan sesi duyamayacaktınız”... İlhan Selçuk bunu bir slogan haline getirmişti, dönüp dönüp yazardı.

Yani örneğin milli kuvvetlerin başına Çerkes Ethem geçseydi, öyle mi?

Ya da kurtuluş savaşı diyelim Kazım Karabekir önderliğinde kazanılsaydı...

Demek ki mantık sakatlığını, bir kere, “kurtuluş savaşını kazanamasaydık” diye düzeltmek gerekiyor.

İkincisi de, oturup düşünmek gerekiyor: Acaba öyle mi olurdu? (...)

Öyleyse, “camileri kilise yapacaklardı” şeklindeki abartılı önyargıyı şimdiki hükümete karşı kullanmaya çalışmaktan vazgeçelim.

Bu bir. İkincisi, beddua etmeyelim. Beddua edenin kendisi gülünç duruma düşüyor, alay konusu oluyor. Politikacı da “ölsün” demekle ölmüyor. “Evi yıkılsın” diyorsun, köşke geçiyor.

Üçüncüsü de, küfür etmeyelim.

Dün postalcılardan birinin köşesinde bir şiir okudum. Neyzen Tevfik’e atfedilen ama onun yazmadığı da bilinen bu çirkin maskaralığın son dizeleri şöyle: “İşgaldeki hali sakın unutma... Atatürk’e dil uzatma sebepsiz... Sen anandan yine çıkardın ama... Baban kimdi bilemezdin şerefsiz!”

Demek ki, İstanbul’daki İngiliz ve Fransız işgal kuvvetleri bütün kadınlarımızın ırzına geçecekler... Doğacak çocukları da tanımayacaklar, nüfuslarına almayacaklar... Aynı eylemi İzmir’de de Yunan ordusu yapacak... Herhalde Ermeniler de doğuda...

Ama bunu mütareke sırasında değil, kuva-yı miliye yenildikten sonra yapacaklar.

Allah Allah, niçin o kadar beklesinler?  (...)

ENGİN ARDIÇ / SABAH

Akit Arşiv sayfasından...