Müslüman, komşusundan mes’ûldür. Bu sebeple, her şeyden evvel komşusunu rahatsız edecek herhangi bir davranıştan şiddetle sakınmalıdır. Zîrâ Hazret-i Peygamber -sallâllâhu aleyhi ve sellem- Efendimiz:

“Allâh’a ve Âhiret gününe îmân eden kimse komşusunu rahatsız etmesin…” buyurmuştur.(1) Sonra da, Allâh’a ve Âhiret gününe îmân eden kişinin komşusuna iyilik etmesini emretmiştir. (2) Demek ki hayırlı bir komşu olabilmek, Allâh’a ve Âhirete îmanla alâkalı bir meseledir. Bu durumda, komşusuna kötü davranan bir kişi îman zaafına mübtelâ olmuş demektir.

“KOMŞU KOMŞUNUN KÜLÜNE MUHTAÇTIR”

Yeri gelir, komşu, yakın akrabâdan daha çabuk yardıma koşar. İnsanın derdini ve sevincini herkesten önce komşusu paylaşır. Bu sebeple; “Komşu komşunun külüne muhtaçtır.” darb-ı meseli ne kadar mühim bir hakîkati ifâde etmektedir.

Hazret-i Ebûbekir -radıyallâhu anh- da:

“Komşunla kavga etme, misâfir gider, o kalır.” tavsiyesinde bulunmuştur.

Mü’minler için şu nebevî müjdeler ne güzeldir:

“Allah Teâlâ’ya göre arkadaşların hayırlısı, arkadaşına karşı daha hayırlı olandır. Yine Allah Teâlâ’ya göre komşuların hayırlısı, komşusuna karşı daha hayırlı olandır.” (Tirmizî, Birr, 28/1944)

(1) Bkz. Buhârî, Nikâh 80, Edeb 31, 85, Rikâk 23; Müslim, Îmân 74, 75.

(2) Bkz. Müslim, Îmân, 77.

Kaynak: Osman Nuri Topbaş, Faziletler Medeniyeti 2, Erkam Yayınları