VAHYİN DİLİNDEN:

(Rahman ve Rahim olan Allah'ın adıyla)   

  مَّا يَفْعَلُ اللّهُ بِعَذَابِكُمْ إِن شَكَرْتُمْ وَآمَنتُمْ وَكَانَ اللّهُ شَاكِرًا عَلِيمًا

"Eğer siz iman eder ve şükrederseniz, Allah size neden azap etsin! Allah şükre karşılık veren ve her şeyi bilendir."  (Nisa, 147)  

 Dinin samimi bağlıları yanında hemen her zaman, menfaatleri icabı inanmış görünen, vaziyeti kurtarmak için zahiren müminlerin yanında bulunan kimseler vardır; bunlara «münafıklar» denir.

Allah, dünyada değilse bile ahirette münafıkların sahte örtüsünü kaldıracak, nâmert kâfirler oldukları için onları cehennemin dibine koyacak, haklarında hiçbir şefâati kabul etmeyecektir.

146. âyet, münafıklıktan tevbe edip vazgeçenlerin üç vasfından bahsediyor ki bunlar aynı zamanda imandaki samimiyetin şart ve alâmetleridir:

1. Yalnızca sözle yetinmeyip halini düzeltmek,
2. Allah’a ve O’nun Kitap ve Sünnet’te tecelli eden iradesine sımsıkı bağlanmak,
3. Dinî hayatını insanların rızası ve dünya menfaatleri için değil, yalnızca Allah rızası için yaşamak. İşte bunlar samimi ve sağlam bir imanın tabiî neticeleridir.

ALLAH RASULÜ'NDEN  (Sallellahu Aleyhi ve Sellem)  

“Ümmetimden yetmiş bin kişi hesaba çekilmeden cennete girecek.” Orada bulunanlar,

“Kim bunlar, Ey Allah'ın Resulü!” dediler. Efendimiz, 

"Onlar vücutlarını (kızgın demirle) dağlamayanlar; muska okuyup üflemeyenler ve ancak Rablerine tevekkül edenlerdir.” diye buyurdu.

(Müslim, İman, 371)