"Batı kafalıların başımıza sardığı bela: Çocuk icrası!" başlıklı bugün yazısında anne ve baba arasında yaşanan anlaşmazlıklarda çocukları bir mal gibi görerek haciz uygulanmasına olanak sağlayan kanunu eleştirerek "Kadın lehine kanunlarda düzenlemeler yaptırmak için hükümeti abluka altına alanlar. Sıra çocuk merkezli bakış açısına gelince, sorunları görmezden gelerek, hükümeti de yanıltıyorlar" dedi.

İşte Karahasanoğlu'nun o yazısı;

Dün sosyal medyada bir video paylaşılınca, feministler de, olayın vahametini görmüş olmalılar..

7 yaşlarındaki bir kız çocuğu..

İcra memurunun elinden tutması ile..

Zorla alınıp götürülmek isteniyor..

Annesine teslim edilecekmiş!

Tanımadığı icra memurunun zorlaması ile gideceği annesini..

Nasıl “anne” olarak görebilecek ise..

Veya..

Geri döndüğünde..

Kendisini çok daha olumlu şartlar oluşturarak annesine teslim etmesi gereken babasına, nasıl “Baba” diyebilecek ise..

Bu vesile ile.. 

Bir not düşeyim..

Anne olsun.. Baba olsun..

Çocuğu, anne babasından koparan her kim olursa olsun..

Çocuğu, anne ya da babasına göstermek istemeyen her kim olursa olsun..

Her türlü hakareti hakediyor demektir..

Çocuk üzerinden..

Karısına veya kocasına güç gösterisi yapan.. 

Kadın da olsa.. Erkek de olsa..

Hem dine aykırı hareket etmiş olur.

Hem örfümüze..

Hem de insanın doğasına aykırı hareket etmiş olur..

Ama kanunlar böyle..

Kanunlar, dini kavramlara önem vermiyor..

Türk örflerini öncelemiyor..

İnsanın doğasını, hareket noktası kabul etmiyor..

Anne ile baba arasında bir ihtilaf olduğunda..

Çocuk ile anne baba arasındaki ilişkiyi..

 Evlilik sırasında edinilen bir mal gibi düşünüp..

Olaylara maddi bakış açısı ile yaklaşan zihniyetle çözüm getiriyor..

Daha doğrusu, çözüm getirdiğini sanıyor..

Buyrun, kanundaki maddeleri size aktarayım..

İnsan olmanın yüce değerleri..

İnanç değerleri..

Ailenin, toplumun temeli olduğu ilkesi..

Bu kanun maddelerinde ne kadar hayat bulmuş, birlikte değerlendirelim:

2004 sayılı, 1932 yılında çıkarılan İcra ve İflas Kanunu’nun “Çocuk teslimi”başlığı altındaki maddeyi veriyorum:

“Madde 25.  Çocuk teslimine dair olan ilam icra dairesine verilince icra memuru 24 üncü maddede yazılı şekilde bir icra emri tebliği suretiyle borçluya yedi gün içinde çocuğun teslimini emreder.

Borçlu bu emri tutmazsa çocuk nerede bulunursa bulunsun ilam hükmü zorla icra olunur.”

Kim ne derse desin..

Bakış açısı şık değil..

Çocuğun psikolojisine uygun değil..

Anne-babanın kısır tartışmalarını çözmelerine katkı sunacak bir düzenleme değil..

Prosedüre bakın:

İcra emri gönder (...)

...YAZININ DEVAMI İÇİN TIKLAYIN...