Mutluluk, mutlu bir yuva insanların adeta tek isteğidir. Mutluluk çiçeğinin adı ise neşe.. Neşesi olmayan evi hüzün kaplar. Usul usul her köşeye siner; küf kokusuna dönüşür. Ve bir de bakmışsınız bütün aile değişik hastalıkların pençesine düşmüş! Çevremizi gözleyip, nerden çıktı bu asık suratlı, acı dilli, ters bakışlı insanlar dersek; bakışlarımızı önce kendimize, sonra da evlerimize çevirmeliyiz.

Neşeli insanlar, yapıcı insanlardır. Çevrelerine sadece neşe değil aynı zamanda sağlık, zindelik, yaşama sevinci saçarlar..

Neşeli insanların düşmanı “güvensizlik”te gizlenir. Aile bireyleri arasına “güvensizlik” virüsü girmişse neşe kaybolur. Önce bir durgunluk başlar. Ardından tarafların her hareketi, her sözü birbirine ters gelmeye.. Sözler daima olumsuz anlamlar yüklenerek yorumlanır. Bu yorumlama tarzı her şeyi daha da berbat hale sürükler. Bu defa tavırlarda, konuşmalarda “kasıt” aranmaya başlanır.

“Kasıt arama” ilişkiyi büsbütün koparır. Sert tartışmalara, ses yükselterek karşısındakini sindirmeye tırmanır. Mazallah şiddete bile dönüşebilir.
Güvensizlik, evlilikte bireylerin neşesini boğmakla kalmaz; yuvayı yıkıma doğru giden yolun başlangıcıdır.

Onun için aile içinde neşenin beslenmesi, güvensizliğe ise asla fırsat verilmemesi gerekiyor. Mutluluğunuzu gölgeleyen bir sürü sebep sıralayabilirsiniz. Fakat hepsinin bir bakteri hızıyla çoğalıp çeşitlendiği yer “güvensizlik” iltihabıdır. Böyle bir durum hissettiğiniz anda hemen oturup, içtenlikle konuşmalı, iltihabı anında kurutmalısınız.

İşte neşenin önemi de tam bu noktada..

Neşesiz eş, ya işinde bir sorunla karşı karşıyadır.. Ya da evinde..