Çocukların okul korkusu normaldir. Okula gitmeyi reddedebilir ya da ana-babadan ayrılmak onlara zor gelebilir. Zorlamalar karşısında; panik içine girer, midesi bulanır, kusar, ağlar.. Bazıları zorlamalara dayanamayıp yola çıkar, yarı yoldan döner veya sınıftan çıkar eve gelir. Ön belirtiler günlerce sürebilir. Çocuk neşesizdir, uykuya dalmakta güçlük çeker. İştahı kesilir, ödevlere karşı ilgisi azalır. Öğretmenden korktuğunu ya da arkadaşının kendisini rahatsız ettiğini söyleyebilir.

Anneye aşırı bağımlı, içe kapanık, arkadaşları ile oyunu reddeden bir çocuğun okula başlarken sorun yaşaması gayet tabiidir. Okul korkusu olan çocuklar, genellikle aile fertleri tarafından aşırı bir şekilde himaye görmeye alışmış çocuklardır. Her davranışlarında ailenin onayını ve desteğini beklerler. Anneye karşı aşırı bağımlılıkları vardır. Bu tür çocukları okula göndermeden önce bu bağımlılık yavaş yavaş giderilmeli ve ona özgüven verilmelidir. Bu çocuklarda ilgi ve enerji kaybı, sinirlilik, içe kapanık olma durumu, sebepsiz ağlama, baş ve karın ağrılarından yakınma olabiliyor.

Her 100 çocuktan yaklaşık 4-5 tanesinde okul korkusu görülür. Hele ilk gün ortalık vaveyladan geçilmez. Okula gitmek istemez. Zorlanınca büyük tepkiler gösterir. Bu durum okula gidişin ilk günlerinde ortaya çıkabileceği gibi herhangi bir zamanda da ortaya çıkabilir.