İnsan refikasına sevgi, anlayış ve saygıda kusur etmemeye çalışmalı. Birbirlerinin fedakârlıklarına minnettar ve duydukları güvene sadık kalmalı. Ayrıca onlar;

Ev ve kişisel temizliğe önem verirler.

Birbirlerinin eşyalarına özenli davranırlar.

Birbirlerine daima güleryüzlüdürler.

Dürüsttürler.

Birlikte ibadetin, birlikte hüznün, birlikte sevincin tadına varmışlardır.

Sinirli ve öfkeliyken yalnız kalarak bu durumun evin havasını bozmasına fırsat vermezler.

Tehlikeli, incitici, küçültücü şakalar yapmazlar.

Aile sorumluluklarını adil paylaşırlar.

Sık sık hediyeleşirler.

Yemeği ailece birlikte yemeye titizdirler. Yoklukta yerinmez, varlıkta şımarmazlar.

Rızkı verenin de kısanın da Yaradan olduğunu bilirler. Kendilerinin çalışarak rızka vesile olduklarının idrakindedirler.

İsraftan kaçınırlar.

Yemeği ailece birlikte yemeye titizdirler.

Birbirlerinin anne-babalarına ve akrabalarına saygılıdırlar. “Benim ailem”, “Senin ailen”, “Bizimkiler”, “Sizinkiler” gibi ayrımcı, ötekileyici kavramlarla konuşmamaya çalışırlar.

Çocukları kendi isteklerine alet ederek, onları birbirlerine karşı kullanmazlar.

Eşler birbirlerine moral verir, hep desteklerler. Mutlu çiftler birbirlerini her fırsatta teşvik ederler. Özellikle sıkıntılı günlerde hep birbirlerinin yanındadırlar.

Sevgi, anlayış ve saygıda kusur etmemeye çalışırlar.

Konuşurlarken birbirleriyle zıtlaşmaktan kaçınırlar.

Aykırılıklarda uzlaşmaya, onun yolunu bulmaya isteklidirler. Aykırılıkları değil, birlikteliklerini ön plana çıkarırlar.

Çocuk eğitiminde birlikte hareket eder, birbiriyle çelişkiye düşmekten kaçınırlar. Disiplin konusunda tutarlı hareket ederler. Her ikisinin de uyacağı kurallar vardır.

Mutlu eşler birbirlerini üzen davranışlardan kaçınırlar.

Birbirlerinin yaptıklarını küçümsemezler.