Konuşması neden gecikir?

Bazı çocuklar geç konuşur. Peki bunun sebebi ne olabilir?

Her şeyden önce sevgi ve huzur dolu bir aile ortamıınız olmalı. Bu çocukların her konuda gelişmesi, sağlıklı büyümesi için olmazsa olmazların başında geliyor.

Çocuğa sevildiğini hissettirmelisiniz.

Yaşı ne olursa olsun onunla sık sık konuşmaya çalışmalı, onunla oyun oynamalı vakit geçirmelisiniz.

Onun kendi haline bırakmamalı meşgûl etmelisiniz.

Yaşıtları ile birlikte oyun oynamasını sağlamalısınız.

Hikâye anlatmalı, ninni söylemelisiniz. 3-4 aylık bir bebek bile olsa, onun eline aldığı bir nesne hakkında tatlı tatlı konuşmalısınız. Ne anlar ki diye düşünmemelisiniz.

Ses tonunuzu iyi ayarlamalısınız.

Konuşur gibi olduğunda onu cesaretlendirmeli, teşvik etmelisiniz.

Çocuğunun konuşmasının gecikmesi karşısında paniğe kapılan anne babalar, çırpınmaya başlar. “Yâ Rabbi neden?.. Neden bizim çocuğumuz?..” diye isyana kükreyen yürekle, endişeler, korkular içinde yaşayıp, doğru düşünmekten uzaklaşmayın. Bunlar insanî hisler olmakla birlikte, yanlıştır.

Serin kanlı olmalısınız. Bunlar anne baba olmanın binbir türlü sınavından biridir. Bu sınavlarda herkese aynı soru çıkmaz. Sizin sınavınızda da böyle bir durum ortaya çıkmış olabilir. Sabırlı olmalısınız.

Gelişim dönemlerine göre bebek, ilk kelimeyi 12-18 ay arasında söylemeye başlar. İlk cümlesini 32. ayda söylemesi beklenir. 24. ayda ünlü seslerin tamamının, 4. yılda da ünsüz seslerin tamamının çıkması gerekir. Daha sonra karışık sesler çıkar. Çocuğun yaşı ilerledikçe kavramsal boyut önem kazanır.

Gecikmiş konuşmada, seslerin çıkması, olgunlaşma ve kavramsal boyutta anormal bir durum söz konusudur.

Sebepleri arasında zor doğum, bozuk beden sağlığı, alt ve üst solunum yolları rahatsızlığı, iç salgı bezlerinin yetersizliği, dil, gırtlak kası iltihabı, kötü çevre, şiddet, aile içi kargaşa, duygusal bozukluklar sayılabilir..

Bu arada bazı çocuklar hiçbir problemi (anatomik ve psikiyatrik) olmadığı halde geç konuşmaya başlamakta ve konuşma geç olmaktadır. Ama anne babalara tavsiyemiz, belli bir dönem beklendikten sonra hâlâ konuşmayan çocuklar için gerekli hekime başvurmalarıdır.

TELEVİZYON DADISI OLMASIN!

Özellikle 0-3 yaş arasında saatlerce müzik, reklam izlemeye bağlı olarak miniklerde dış dünyadan kopma, kendi halinde olma eğilimi, insanlardan ve insanlar arası ilişkilerden uzaklaşma, nesneler ile daha fazla ilgilenme, duygusal alışverişten vazgeçip içe kapanma, konuşmama, yaşıtları ile ilgilenmeme, seslenince bakmama gibi bir durumlar olabiliyor. Buna bağlı olarak çocukların konuşması gelişmez veya geliştikten sonra gerileyebilir. Durum geç farkedildiği zaman konuşma sorununun yanısıra bir çok başka sorunun eşlik ettiği otistik özellikler ortaya çıkabilir.

Anne babaların bu kritik devrede (0-4 yaş) çocuklarını çok fazla TV izlettirmekten kaçınmaları iyi olur. Çocuğu başından uzaklaştırmanın en kolaycı yolu gibi görülen bu yolun ileride vahim sonuçlar doğuracağını aklınızdan çıkarmamalısınız.