Şikayetler başladıktan sonraki ilk 10 dakikada tepe şiddete ulaşır; dakikalar içinde usul usul geçer.. Nöbet esnasında hasta tipik olarak “panik” içindedir. Hasta şu hallerden en az dördü varsa hekime başvurmalıdır:

Kalpte çarpıntı hissetme

Terleme, titreme

Nefes darlığı, boğulacağım hissi

Göğüs ağrısı, göğüste sıkışma

Bulantı, karın ağrısı

Baş dönmesi, düşecekmiş ya da bayılacakmış gibi hissetme

Derealizasyon (çevrenin yabancı gerçekdışı olduğu hissi)

Depersonalizasyon (vücuduna yabancı, dışında imiş gibi hissetme) l “Çıldıracağım” korkusu

Ölüm korkusu

Vücudun çeşitli yerlerinde uyuşma ve karıncalanma

Üşüme, ateş basması.

Aslında bu şikayetler “psikiyatrik”tir ama hastayı ikna etmek güçtür.

Hastaların yaşadığı “nöbet” korku ile benzerlik gösterir. Beyindeki korku ile ilgili merkezleri, korkacak bir şey yokken bile kendi kendine çalışmaya başlamakta ve “panik” başlamaktadır.

Tekrar nöbet gelirse korkusu ile hasta sokağa tek başına çıkamaz.

Panik bozukluğu, çoğu defa, depresyon, diğer anksiyete bozuklukları, kişilik bozuklukları ve alkol ve madde bağımlılığı ile birliktelik gösterebilir.

NE YAPMALI?

Atak esnasında hasta, olduğu yerde kalmalı ve en fazla bir saat süren atağın geçmesini beklemelidir.

Dikkatini bulunduğu ortamdaki eşyalara yöneltmeli; sıkıntısının fiziksel belirtilerinden uzaklaşmaya çalışmalıdır. Kendisine, “Bu kalp krizi değil; panik atak!. Korku merkezim kendiliğinden çalışmaya başladı; yakında geçer; daha önce de geçti..” gibi telkinlerde bulunmalıdır.

Aşırı derin nefes alma (hiperventilasyon) panik şikayetlerini arttırır; bu şikayeti olan hastanın “nöbet” geçene kadar bir torbaya soluması iyi olur.

Her atak başında saate bakmalı ve sonlandığında ise ne kadar sürdüğünü bir yere kaydetmelidir; böylece saatler gibi gelen atak süresinin yalnızca dakikalardan ibaret olduğunu görmesi sonraki ataklarda hastaya güven verir.

Sigara ve alkol atağın geçmesini sağlamaz aksine şiddetlendirir.

İlaç tedavisi, şikayetler kontrol altına alındıktan sonra 8-12 ay devam ettirilmelidir. Panik bozukluğunun % 30-90’ı ilaç tedavisi sonlandırıldığında nüks etmektedir. Tedavisi kesilecek hastalar yüksek nüks ihtimali olduğunu bilmelidir.