Bil ki 7 düvele sultan dahi olsan yerin 6 mekan olacak sana.

En fazla 5 metre kumaş götürebileceksin!

Kapatacaksın 4 açsan da gözlerini!

Bu 3 günlük fani dünyada Azrail’e 2 kat olup yalvarsan da nafile..

Ecel geldiğinde 1 gün öleceksin!

“Allah güzeldir, güzelliği sever. Kibir ise, hakkı kabul etmemek, insanları hor görmektir”

Kul’a tafra satma, kul gülüp geçse bile Allah affetmez

Bırakın bu övünmeyi, gösterişi, kibiri.. Kendinizi ve günlerinizi helâk ediyorsunuz; ahiretinizi de.. Daha büyük ev, daha iyi araba, daha büyük iş, daha büyük servet.. Bunlar sizi her gün biraz daha batağa çekiyor. Övme övülme uğruna yapıyorsunuz bunları ama, övücüler sizden ayrılınca; “Çalıp çırparak yaptığınızı veya, görgüsüz olduğunuzu” söylüyorlar. Gıpta edilmiyorsunuz, sadece hasedi körüklüyorsunuz. Onun içindir ki, büyüklenmek, kendini beğenmek, gurur; aldanmak ve hayale kapılmak demektir.

“..Yeryüzünde böbürlenerek yürüme, şüphesiz Allah kendini beğenmiş, övünüp duran kimseleri asla sevmez."
(Lokman, 18.)

"Rahman'ın (has) kulları onlardır ki, yeryüzünde tevazu île yürürler." (Furkan, 63)

Resül-i Ekrem Efendimiz (sav):

"Kalbinde, zerre kadar kibir bulunan kimse, Cennete giremez." buyurdu Ashab'dan Malik b. Mirare; "Ya Rasülallah! İnsan, elbisesinin ve ayakkabısının, güzel olmasını sever" dedi. Resül-i Ekrem de, "Allah güzeldir, güzelliği sever. Kibir ise, hakkı kabul etmemek, insanları hor görmektir." buyuruyorlar.
(Riyazü's-Salihîn, Ter, 2/44)

Servetleri ve şöhretleriyle, bilgileri ve fizikî güzellikleriyle övünenler ömür törpülediklerini düşünmezler.
Halbuki binlerce yılın tecrübelerinden süzülüp gelen sözlere kulak vermek gerek:

"Güzelliğinle övünme, bir sivilce yok eder..”

"Servetinle övünme, bir kıvılcım yok eder!” denmiştir.

Uzun söze ne hacet. Eğer ders alacak, kendinize çekidüzen verecekseniz; size Allah kelâmı yeter:

"Yeryüzünde böbürlenerek dolaşma. Çünkü sen (ağırlık ve azametinle) ne yeri yarabilir, ne de dağlarla ululuk yarışına girebilirsin." (İsra, 37)