a) O farkında olmadan alır, köşeyi eski düzenine sokarım.

b) “Oğlum yada kızım neden bunu buraya kadar çıkardın?” diye kızarım.

c) Umursamam.

d) “Aaa.. bunu sen mi yaptın; ne kadar güzel olmuş. İzin verirsen birkaç gün burada böyle kalsın. Herkes bu güzelliği görsün.” der hem onu sevindirir hem de onu oradan birkaç gün sonra kendisinin kaldırmasına yönlendirmeye çalışırım..

HANGİSİ DOĞRU?

“O farkında olmadan” diyorsunuz ya, yanılıyorsunuz; çocuğunuz çocukça dikkati ile ergeç farkında olacak ve içindeki sessiz bir kırılma ile evde kendisinin söz hakkı olmadığını, dışlandığını, sevilmediğini düşünecektir. Benzer olaylar zamanla birikecek birgün bir hırçın patlamaya dönüşecektir.

“Kızarım..” yazılı şıkkı tercih ettiyseniz, belli ki hayli otoriter bir anne veya babasınız. Büyük ihtimalle çocuğunuz sizden ciddi surette korkuyordur. Yaptığı o hareketten ötürü de yine kızdığınızı görünce daha da korkacaktır. Fakat bu iletişim çocuğunuzu silik, sinik, pısırık bir kişiliğe itecektir. Biliyor musunuz; bu tür kişilikler ellerine güç geçtiğinde son derece kıyıcı, gaddar olabiliyor kendilerini tanıyanları “O bunu yapamaz!” şeklinde şoka sokup, hayrete düşürebiliyorlar.

“Umursamam” şıkkını tercih edenler, yanlış yaparlar. Çocuklarının yaptıklarını umursamayanlar, ileride neleri umursamak zorunda kalacaklarını tahmin bile edemezler.

Doğru şık, sonuncusudur ve orada yazılanlara fazla ekleyecek birşey olmasa gerek.. O anne babanın çocuğu özgüven sahibi, sevgi ve saygı ile büyütülen çocuktur ve inşaallah hem ailesine hem topluma hayırlı bir evlat olacaktır..