Araştırmalara göre horlama, her 10 çocuktan birinin her gece yaşadığı bir sorun. Solunum bozukluklarına bağlı uyku bölünmesi ise çocukların hiperaktivite, kolay sinirlenme, dikkat eksikliği gibi çeşitli davranış bozuklukları sergilemesine yol açıyor.

Sorunu yaşayan çocuklar, sıklıkla iç çekmeyle nefes almaya başlayıp tekrar uykuya dalıyor. Bazı çocuklarda nefes durması görülmüyor. Ancak onları da başka bir tehlike bekliyor. Bu çocuklar büyümek için kullanılacak enerji kaynağını uykuda nefes alıp verebilmek için kullandıkları için sıklıkla büyüme geriliği, yüksek tansiyon ve kalp yetmezliği tehdidi altında oluyor.

Durumdan en çok 2 ile 6 yaş arası çocuklar etkileniyor.

Bademcik ve geniz etinin büyüklüğü başta gelen sebepler arasında. Burun tıkanıklığı, alerjik durumlar, astım, reflü, şişmanlık, tiroid bezinin az çalışması, yüz kemik gelişimindeki farklılıklar, genetik (Down sendromu gibi) ve nörolojik hastalıklar da etki ediyor.

Bademcik ve geniz etinin alınması, şikayetlerin geçmesinde sıklıkla yeterli oluyor.

Alt veya üst çenenin küçük olması, dişleklik ve yüksek damak gibi yüz kemiklerinin gelişim bozukluklarının varlığı özellikle çocuk yaş grubunda büyük önem taşıyor. Bunun için de ortodontik tedavi uygulaması yapılıyor.

Bir başka tedavi usulü ise Nazal CPAP (Devamlı pozitif havayolu basıncı) cihazı. Cihaz bir maske aracılığı ile burundan veya ağızdan hava vererek nefes yolunu açık tutuyor. Gözlük gibi sadece kullanıldığı sürece etkili.

Uzmanların önlem olarak tavsiyesi ise şöyle: Çocuğun büyüme ve gelişme sürecinde fazla kilo almaması sağlanmalı. Yan yatmaya alıştırılmalı. Uyurken arkasının uzunca bir yastıkla desteklenmesi de iyi olur

Yorgun uyanmak gibi kötüsü yok

Horlama hayatı tehdit eden bir hastalığın ilk belirtisi olabiliyor. Horlamanın uyku sırasında hava yolunun daraldığının en önemli göstergesi..

Horlama, sadece yorgunken, uyku ilacı veya alkol içimini takiben ortaya çıkabildiği gibi çene yapısının küçük olması, boğazın arkasındaki dokuların yoğunluğu, bademciklerin büyümesi veya burun tıkanıklığına bağlı olarak da görüldüğünü belirtiyor.

Horlamanın sosyal bir sorun olmaktan çıkıp hayatı tehdit eden bir sorun haline gelmesi uyku apnesi (uykuda solunumun durması) sendromundan kaynaklanıyor.

Üst solunum yolunda gelişen darlık veya tıkanıklık solunum çabasının artmasına, oksijen seviyesinde de düşmeye sebep oluyor. Bunun üzerine beyin koruma içgüdüsüyle hastayı uyandırıp nefes almasını sağlar. Gece boyunca onlarca, hatta yüzlerce kez uyanan kişi, ertesi gün dinlenemeden yorgun kalkar, gündüz uyuklar.

Hipertansiyonu olan hastaların yarıya yakınında, kadınların %2, erkeklerin ise %4'ünde uyku apnesi görülüyor. Ancak pek çok kişi bu hastalığının farkında değil.

Uykuda ortaya çıkan bölünmeler ertesi günkü fonksiyonlarımızı etkiliyor; yorgun uyanma, gün boyu halsizlik, yorgunluk hissi, sabah baş ağrısı, ağız kuruluğu, depresyon, kişilik değişiklikleri, dikkat toplamada güçlük, karar vermede zorlanma, hafızada zayıflama, unutkanlık, cinsel istekte azalma, adet düzensizlikleri ve iktidarsızlığa da sebep oluyor..