Bir babanın nezaketli hali; eve eli dolu gelmesi demek değildir. Kucağı hediye veya sürprizlerle dolu olduğu halde, zile başı ile basması demek değildir. Eşinin sabahleyin avucuna sıkıştırdığı eksik listesini, gramına varana kadar tamamlayarak eve dönmesi demek değildir. Diğer taraftan; yan odada kendi hallerinde cıvıldaşan, gürültü yapan çocuklarına oturduğu koltuktan "Susuuuun!" diye bağırması demek de değildir.  "Çocuklaaar, herkes dersinin başına demedim mi!" diye çocuklarına seslenirken, evde deprem etkisi oluşturmak değildir.

Kuru, "Eğer bir baba; oğluna seslendiğinde çocuk titreyerek ve aniden başını çevirerek babasına bakıyorsa... Kızını yanına çağırdığında zavallı kızcağız ürküntü içinde koşarak babasının önünde el pençe divan duruyorsa... Mutfaktaki eşine seslendiğinde eşi domates doğradığı bıçağı bile yere koymadan, elinde tutarak eşinin karşısına gelip buyur bey diyorsa... Kendisinde nezaketten eser bile kalmamış olan bu baba; ileride ev halkını, evini, yuvasını ilgilendirecek olan her konuyu, her haberi en son duymaya mahkumdur. Böyle bir baba; ileride başına isabet edecek olan ucu demirli oklardan korunmak için şimdiden önlemini almalıdır. " diye ifade etti.

ÖNCE SES TONUNU DÜZELTMELİ

Önce ses tonunu düzeltmelidir, hizaya getirmelidir. Çünkü:

Sesini nezaketle süslemesini beceremeyen baba yüreğini merhametle doldurmasını bilmez.

Yüreğini merhametle tıka basa dolduramayan baba da, eşini ve çocuklarını sözleriyle kılıçtan geçirmekten kurtulamaz.

Tarihe ve çevrenize bir bakın... Etrafındakileri azarlayan, çevresindekilere bağıran, insanları ürküten, onların kalplerini kıran, kendilerine tanıştıklarına insanları pişman eden kaç Peygamber, kaç gönül dostu, kaç kanaat önderi görebileceksiniz...