İlk aylarda eşler arasında böyle bir çaba vardır. Usul usul tatsızlıklar oluşmaya başlayınca unutulur. Oysa asıl o zaman bencillikten sıyrılmak, empati yaparak olup bitene yaklaşmak ihtiyacı vardır.

“Birbirlerine sevgi ve saygıyla bağlanan eşler, birbirlerinin yuvasında rahat ve mutlu olmasını ister ve bunun için çaba sarf ederler. Evin hanımı, eşini işiyle baş başa bırakabilecek kadar zekiyse, o zaman ideallerini gerçekleştirmek isteyen bir beyin önünde hiçbir engel kalmaz.” Hanımların evlerindeki saadet için buna özen göstermeleri özellikle tavsiye ediliyor. Hani “Her başarılı erkeğin arkasında bir akılı kadın vardır” denmesinin sırrı burada. O akıllı kadın, bu özenli kadın..
Evet çok doğru. Hanımların eşlerinin işlerine ve hayat düzenlerine yerli yersiz müdahaleleri tehlikeli ve yıkıcıdır.
Adamı bezdirici, evinden soğutucu ve uzaklaştırıcıdır.

Akşam yorgun argın eve gelen eşinize şefkat gösterin. Ona işini kötülemeyin. Aksine öylesine zorlu işleri başardığı için onunla gurur duyduğunuzu söyleyerek, onu yüreklendirin.

O birkaç saatlik dilimde tüm bencilliklerinizi bir kenara bırakıp, vaktinizi olanca içtenliğinizle ona ayırırsanız; eşinizin size nasıl bağlandığını çok çabuk hissetmeye başlarsınız.

Bu yazdıklarımızı, aynen beyler de kulaklarına küpe yapmalılar. Eşlerine daha özenli davranmalı, onları incitmemeli, “Akşama kadar evde oturuyorlar, taş mı taşıyorlar ya..” gibisinden ev hanımlığının meşakkatini, zorluklarını küçümsemeliler. Yavrularının anasını hor ve hakir gören bir kocanın sadece dünyası değil ma’zallah ahireti de berbad olur. Eşinizin size tertemiz bir yuva, tertemiz cıvıl cıvıl çocuklar doğurup yetiştirerek, sımsıcak bir sofralar kurarak bağlılığını en sessiz ve en asil bir şekilde sunmasının kıymetini bilin.

Ve sakın bu bağlılığı, “bensiz bi’şi yapamaz!” düşüncesiyle küçümsemeyin. Fena yanılır, bütün yaptıklarınızı yıkarsınız.. Hanginiz olursa olsun karşılıklı fedakârlıklarınızı “hükmetmeye/zorbalığa” çevirdiğinizde, en azından küçümsediğinizde, vazo yere düşer paramparça olur!

Eşinizin size bağlılığını, “bensiz bi’şi yapamaz!” düşüncesine tırmandırmayın. Fena yanılır, bütün yaptıklarınızı yıkarsınız.. Bu defa “Ben ne yaptım?!” diye pişmanlığa sürüklenirsiniz..