Hiç mümkün mü, konserve ile onları karşılaştırmak. Gerek lezzet ve gerekse kimyasal katkısız halleri ile büyük şehirlerimizde unutulmaya yüz tutsa bile Anadolu’da halâ yaşıyor. Biberler, bamyalar, patlıcanlar, kabaklar, yazın pencere altlarında güneşe doğru iplere dizilmiş rengârek gerdanlıktır. Kışın ise sofralarımızda tadına doyulmaz lezzet olurlar..

Yiyecek kurutma binlerce yıldır hanımların titizlikle yaptıkları bir kış hazırlığı. Anadolu’da bu yüzden evlerin konumlandırılması ve iç bölümlerinin tasarlanması bile özel olarak düşünülürmüş. İçinde yaşanan evler aynı zamanda kurutulmuş gıdalar üreten birer imalathane gibiymiş. Hatta bazıları kendi tüketimlerinin dışında başkalarına satmak için meyve-sebze kurutmuşlar.

Büyük şehirlerdeki hayata tutunmak için didinen insanlar, ağızlarının tadını da kaybetti. Halâ bu tadı memleketteki akrabalarının desteği ile devam ettirme çabasında olanlar varsa da gitgide sayıları azalıyor. Böylece binlerce yıl emek harcanan yemekler de unutulmaya yüz tuttu. Bir sürü kimyasalla hazırlanan konserveler veya hormonlu gün güneş görmemiş ürünler alarak yemek yapıyorlar.

Her mevsim her meyve sebze bulunuyor diye İnsanlar bir patlıcanın, bamyanın, domatesin, biberin ve sakız kabağının kurutulmuşundaki tadı ve sağlığı ne biliyor ne de arıyor.