● İnsan, hoşlandığı şeye hemen inanma eğilimindedir.

● İnsan, sorunun çözümünde kolaya kaçmak ister.

● İnsan, acı vermeyen, çatışması olmayan çözüme daha çok meyleder.

● İnsan, acıtan gerçekleri görmekten kaçar.

● İnsan, kontrolü kaybetmekten korkarsa açık gerçeği reddeder.

● İnsan, korku duygusu içerisinde ise ilkel sertlikle kendini korumaya çalışır.

● İnsan, korku duygusu içerisinde kuşatılmışlık ruh haline girer.

● Kuşatılmışlık duygusu içerisindeki insan, çevresinde olup bitenleri yanlış anlar, yargılama, değerlendirme gücü bozulur.

● İnsan, kendi çıkarına hizmet etmeyen şeyden hoşlanmaz. Ancak yargı (muhakeme, karar verme) gücü yerinde ise hoşgörür.

● İnsan, sahip olduğu şeyleri kaybetmemek için değişime karşı durur.

● İnsan, kendi güven ve rahatlığı için başkasından kötülük göreceği kuruntusuna inanma eğilimindedir.

● İnsan, ihtiyaç duygusu içerisinde iken alternatif eylem biçimlerini araştırmaz ve düşünmez.

● İnsan, önyargılı olduğu konuda eksik ve hatalı bilgiden hareketle genelleme yapar.

● İnsan, önyargılı olduğu konuda zihinsel sorgulamayı reddederse kritik bilgiye ulaşamaz.

● Kritik, düşünmeyi başaramayan, eleştirisel sorgulama yapamayan insanın yargı gücü zayıflar.

● Dogmatik bağlılık içindeki insan, zıtlıklara inanır, dogması gibi düşünmeyeni düşman görür.

● İdeolojik düşünen insan bilimsel düşünemez ve aklını kapatır. Analitik karar veremez.

● Militer akılla düşünen insan dereceli düşünemez. Ya siyah ya beyaz, ya dost ya düşman şeklinde düşünür. Başkalarını anlamakta zorlanır.

● Korku ile, kuşku ile, kuşatılmışlık duygusu ile ve dogmatik önyargılarla hareket eden insan, eğer bir baba veya anne ise aileye huzur veremez. Realite körlüğü içerisinde herşeyi kendisine haksız saldırı olarak algılar.