İnsanın küçük bir dünyası ve küçük bir cenneti kendi evidîr. Eğer ahiret inancı evimizin saadetine hükmetmez ise, aile bireylerinden her biri şefkatten ve muhabbetten uzak acı endişeler ve azap çekerler ve dünyadaki küçük cenneti dahi cehenneme döner ya da geçici zevkler ve eğlenceler ile aklını uyutup kendini tatmin eder.

Aile saadetinin tesisinde öncelikle karşılıklı emniyet, sonrasında vefadarane hürmet ve merhamet esasına dayalı bir münasebet elzemdir. Bunlar olmadığı taktirde insanın küçük bir dünyası ve hususi bir cenneti olan aile hayatı dağılmaya yüz tutacak, bu durumdan ise hem eşhas ve akarib, hem de haysiyet-i islamiye ve şeref-i milliye zarar görecektir.

Toplumda sıkça karşılaşılan önemli bir problem aile içi saadetin kaybolması ve buna bağlı olarak boşanmaların artmasıdır. Eşler arasında severek evlenilmiş de olsa, hatta imtizaç dahi sağlanmış olsa boşanma oranları hızla artmaktadır. Ailede saadetin kaybolması esasında çok boyutlu bir problemdir.

Gerçekten de kadın ve erkeğin birbirlerinin hukukunu çiğnemeden, hassasiyetlere saygı duyarak, içtenlikle onları oldukları gibi kabul etmeleri yani “hürmet” göstermeleri birçok problemin önünü kesmektedir. “Hürmet” kavramı çoğu kez eksik anlaşılmaktadır. Hürmet demek riayet etmektir, ihtiram göstermek, tazim olunmaktır. Yani yekdiğerine karşı kabul söz konusudur. Onun davranışlarına, görüşlerine, sınırlarına karşı saygı göstermektir, ona değer vermektir. Çoğu zaman eşler arasında hürmet manası makes bulmadığından dolayı tantanalar görülmektedir.

Konu biraz daha açılacak olursa, örneğin erkeğin kadınına hitap ederken “hişşşt, kız, avrat” gibi ifadeleri, emr-i vaki karısını hizmetçi gibi görüp “şunu getir, yemek hazırla, çocuğu yatır, sustur” türünden yaklaşımları, toplum nezdinde açık verip hesaplaşmaya gidilmesi yahut duygu ve düşüncelerin çatıştığı anlarda baskınlık kurma çabası, istenmeyen davranışların sıkça tekrarı.. hürmet esasıyla tezattır.