Bize göre inat onlar için kendini kabul ettirme, fark ettirme iken biz ebeveynler için çoğu zaman içinden çıkılmaz, sıkıntılı, öfkeli, hatta utanç dolu anlara dönüşür.

Fakat unutmamalıyız ki inat tek taraflı değildir. Çocuk bir konuda inat ediyorsa karşısındaki ebeveyn de aynı oranda çocuğa karşılık veriyordur ta ki bir taraf inadından vazgeçene kadar.

Çocuklarımız bizim birer aynamız.. Onlarla inatlaşırken dönüp kendimize bakarsak mutlaka benzerlikler bulabiliriz. Onun için:

İsteklerinizi ve beklentilerinizi uzun uzun anlatmayın. Çocuğun anlayabileceği en basit cümlelerle kısa anlatmanız sizin daha kolay anlaşılmanızı sağlar.

Empati kurmaya çalışın. Karşınızdakilerin kendi kararlarını almaya çalıştıklarını yani bağımsızlıklarını inat ve diretmelerle büyüklere ifade etmeye çalıştıklarını göz ardı etmeyin.

Kendilerini ve duygularını ifade etmeleri için fırsat verin. Sizler için açıklamaları saçma da gelse ya da sizin için yetersiz de olsa onları anladığınızı hissettirmeye özen gösterin.

Bu hissettirmenin en uygun yolu alternatif olarak başka bir şey sunarak inadın kesilmesini sağlamaktır. Bu alternatif sizin beklentinize daha yakın olsun, fakat inat sebebinin ta kendisi olmasın. Sizin için ve çocuğunuz için yeni bir şey olsun.

Her şeyi önceden anlamış gibi davranmayı bırakın. Sorun “Bunu niye yapıyorsun?” Soru kısa net olsun. O size anlatsın. Cevapları sizi tatmin etmeyebilir ama bu sizin de inat yapmanızı önleyebilir.

Çocuklarınızla inat yarışına girmeyin. Bu sadece çocuğunuzda inadın dozunu ve şiddettini artırır.

Baştan kural koyun. Koyduğunuz kuralın alternatifi olmamalı ve bunda asla geri adım atmamalısınız. Mesela hava soğuk pantolon giymeli ise bu havalar soğumaya yakın kural olarak konulmalı.

Ve elbette sabırlı olmalısınız. Her zaman aynı sabır ve duygu durumunda olmayabilir insan. Biraz “sen bilirsin” tavrı yani inada inatla karşılık vermeme durumu çocukların direncini en kolay düşüren durumdur.

Her birey kendince inat yapar. Herkesin maksadı kendini en iyi şekilde ifade edip, başkalarına kendini kabul ettirmek ya da başkaları tarafından anlaşılmak değil mi?

Sadece yaşımız ilerledikçe deneyim sahibi oldukça yöntemlerimiz, davranışlarımız ve tavırlarımız değişiyor.

Çocuklarımızın davranışlarını yorumlarken bu bakış açısından bakarsak bizim de öfkemiz, inadımız ve çaresizliğimizde daha kolay azalabilir. İnadı yok etmek maalesef mümkün değil fakat en aza indirmek elimizde olabilir.