Hz. Ömer'e gelen bir adam, "Karımı boşamak istiyorum" der. Aile birliğine çok büyük önem veren Hz. Ömer sorar: "Neden karını boşayacaksın? Karının hangi yanlışı seni eşinden soğuttu? Haklı bir gerekçen var mı?"

Adam der ki;

"Ben artık onu sevmiyorum. Bunun için boşamak istiyorum."

Hz. Ömer'in cevabı son derece manidardır:

"Sen bütün evliliklerin sevgi ve aşk ile devam ettiğini mi zannediyorsun? Sende hiç mi vefa yok? Hani vefa nerede? Git ve karınla yola devam et."

Evliliği devam ettiren en öne çıkan husus burada görüldüğü gibi hakikaten "vefa" duygusudur. Çünkü nice büyük sevgiler, tutkular, aşklar zaman geçtikçe monotonlaşabilir, olağanlaşabilir.

Vefa duygusu böyle olmamalı.

Eşimizin zor günlerimizde yanımızda olduğunu unutmamamız lazım. Bizimle yola çıktığını, bize evlat verdiğini, baba ocağını terk ederek bize geldiğini unutmamak gerek.

Hz. Aişe (r.a.), Peygamberimiz (s.a.v.)'in, ilk eşi olan Hz. Hatice validemize duyduğu derin saygı, sevgi ve vefayı kıskanmıştır.

Çünkü Hz. Hatice vefat etmiş olsa bile Peygamberimiz hep onu hayırla yâd etmektedir. Halbuki Hz. Hatice validemiz 65 yaşında vefat etmiş yaşlı bir hanımdı. Hz. Aişe olaya böyle bakar. Bir gün de bunu saklayamaz ve Hz. Peygamber'e şöyle der:

"Ey Allah'ın peygamberi! Sen bu kadında ne buldun? Dişleri dökülmüş, sırtı kamburlaşmış yaşlı bir kadındı. Ben ise gencim. Daha dincim. Ama sen bir türlü Hatice'yi unutamıyorsun. Hep Hatice diyorsun.."

Efendimiz (s.a.v.) bu kıskançlığı anlayışla karşılasa bile bu çıkışı cevapsız bırakmaz. Eski eşine vefasını tekrarlar ve şöyle buyurur:

"Ey Aişe! Bu ne kadar yersiz bir sözdür. Evet, Hatice benim için çok önemlidir. Herkes beni inkar ederken o yanımda durdu. Herkes malını sakınırken o malını Allah için harcadı. Zor anımda bana destek oldu. Bana çocuk verdi. Evet Aişe, ölünceye kadar Hatice diyeceğim. O, cennet hanımlarından birisidir."
Hz. Aişe der ki: "Ben bir daha Hz. Hatice hakkında konuşmadım."

Resulullah (s.a.v.)'in Hz. Aişe'ye ve dolaylı olarak bize hatırlattığı işte bu kaybettiğimiz vefa duygusudur.