- Dünyanın en kısa konulu kitapları olarak "İngiliz mutfağı, Arjantin'in demokrasi tarihi ve Alman mizahı" diye dalga geçilir. Gerçekten İngilizlerin kendilerine özel bir mutfakları; yemekleri, bunların tarifleri diye bişey yoktur, denilse abartılmış olmaz. Almanlar nasıl mizahtan anlamazsa, İngilizler de yemek yapmaktan anlamaz.

Buna karşılık bu ülkeye gittiğinizde, bilumum sömürgelerinin yemeklerini sunan restoranlar görürsünüz. Çin'den Hindistan'a, Mısır'dan Malezya'ya kadar hemen her ülke lokanta açmıştır.

Bir kahvaltıları vardır, evlere şenlik: İngiliz kahvaltısı içerisinde sosis (genellikle domuz eti), kızartılmış yumurta, kızarmış domates ve mantar, pişmiş kuru fasulye, kızarmış ekmek ve yanında çay veya kahve ile servis edilir. Kuru fasulyeyi de evde pişirmezler; marketten hazır pişirilmiş alır, tabağa dökerler!

"Geleneksel pazar yemeği" dedikleri ise haşlanmış patates, havuç gibi sebzelerle servis edilen fırında pişirilen et ya da tavuktur. Bu yemeği daha çok pazar günleri öğlen yemeğinde yerler. Devamı olarak yanında et suyuyla Yorkshire pudingi sunulur.

İngiltere'de İngiliz kültürüne ait en iyi şey dedikleri "fish&chips"tir. Yani kızartılmış balık ve patates cipsi. Ahım şahım bir şey değil açıkçası. Yağda kızartılmış pek bir tadı olmayan morina veya mezgit balığı ve yanına patates cipsi. Patates kızartmasına -isterseniz- sirke dökerler. Paketleyip "buldun da bunama, al git işte!.." der gibi elinize tutuştururlar, parkta falan bir köşede yersiniz.. Yerken, nerde bizim Eminönü'nde yediğimiz "balık ekmek" diye düşünürsünüz..

İşte İngiliz dediğiniz milletin yemek kültürü bu üç şeyden bundan ibarettir. Nokta!

Bu milletin belki tek övüneceği nokta "Nasıl olsa bütün dünyanın yemeklerini sunan restoranlar burada.. İstediğimi istediğim zaman yerim. Ne diye kendimi zahmete sokayım.." demesidir.. Sömürgeci zihniyet yemekte bile böyle bir şey işte!