Kadın - Aile
Eksik kişilikli anne-babalar
Eksik kişilikli anne-babaların sergiledikleri davranışları derledik...
Eksik kişilikli anne-babalar kendi kendilerini olduğu gibi kabul edemezler, sanal bir dünyada yaşarlar, kendilerini olduğundan daha farklı görür ve gösterirler. Bu nedenle duyguları, düşünceleri ve hatta eylemleri dahi, gerçek değil, eğretidir. Bunun için de hayatın içerisinde gizlenen ayrıntılardaki hazzı yakalayamazlar, ânın saadetini yaşayamazlar, ömürleri sızlanma, yazıklanma, şikâyet ve kahırla geçer.
Bu sebeple de ellerine tutuşturulan her reçeteyi hemen uygulamaya hazırdırlar. Kendi hayatlarının imrenilecek yönlerini göremeyen bu kişiler, başkalarının hayatına imrenirler. Onun için gözleri ve gönülleri hep dışarıdadır. Bir türlü “kendilerine gelemezler”. Başkalarının yalanı, onlara kendi gerçeklerinden daha alımlı ve cazip görünür. Eksik kişilikli insanlar, varlıkla sınandıklarında kapris yaparlar, yoklukla sınandıklarında komplekse kapılırlar. Çünkü eksik kişilikli eşler, hiçbir şeyi gerçek boyutuyla görmek istemezler. Eksiklerini başkalarına fark ettirmemek için, mevcut açığı “rol” yaparak kapatırlar. Yaptıkları rolün kendilerini daha bir ele verdiğini çoğu kez fark edemezler. Kişiliklerini tamamlama, kendilerini gerçekleştirme ve bütün bir insan olma çabası içine girmek yerine, savunmacı bir tavır sergilerler.
Aile bireylerine özgürlük sevgiyle verilir. Çünkü sevgiyle verilen özgürlük parçalayıcı ve ayrıştırıcı değil, yürekten bağlayıcı ve birlikteliği sağlayıcı bir işlev görür. Bu sayede topluma aklı hür, vicdanı hür, satılamaz ve satın alınamaz şahsiyetler kazandırılmış olur. Sevdiği için evlenenler olabileceği gibi evlendiği için sevenler de olabilir. Aslolan sevginin gerçek bir biçimde dal-budak salması ve üretici, özgürleştirici, geçişken bir sevgi olmasıdır. Eğer sevgi bunların tersi olan tüketici, tutuklayıcı, kör edici bir tutkuysa (sevgi değil!) bu sevginin muhatapları birbirlerini tanıyıncaya kadar ya da kavuşuncaya kadar severler. Oysaki erdemli insanlar tanıyıncaya kadar değil, tanıdıkça seven ve sevilen insanlardır. Bunun tersi “şıpsevdiliktir”. Şıp sevenler çıt kırılırlar, çünkü sevgilerinin kökleri gelişmemiştir.