Doğumdan sonra bebeklerin hattâ çocukların rahatlamaya yönelik yaptığı bu davranış zaman içerisinde annenin olmadığı ve çocukların kendilerini sıkıntılı hissettiği her durumda karşımıza çıkabilir.

Annesini emerek beslenen çocuk için çevreyi tanıma ihtiyacı da yine ağız yoluyla refleks olarak yapılır. Bu yüzden de bu dönemde bebek her şeyi, öncelikle el ya da ayak parmakları olmak üzere, ağzına götürür ve emer. Sonrasında ise çocuğun oyuncağını, battaniyesini, kıyafetini, yastığını emdiği görülebilir. Diş çıkarma sırasında diş etleri ve çenesi kaşındığında da çocuklar parmaklarını emebilirler. Yani emme davranışı sadece beslenmeyle ilgili değildir.

Anne göğsünün yerini tutan parmağı emmekten vazgeçmek, ilerleyen dönemlerde pek de kolay olmamaktadır. Bebekle kurulan ilişkinin duygusal kalitesi, ihtiyaçlarının doğru anlaşılması ve zamanında karşılanması bu ilişkiyi güçlendirecektir.

Uykuya geçişte ‘geçiş nesnesi’ dediğimiz oyuncak gibi benimseyebileceği objeleri yatağına koymak onu rahatlatacaktır.

Parmak emmeyi küçümsemek ve bebeği bu konuda utandırmak onları bu davranıştan kurtarmak için çözüm yöntemi olarak kullanılmamalıdır.

Sağlığı ve gelişimi ile ilgili kaygılar iyi ifadelerle anlatılmalı.

Bu anne ve çocuk arasında kazanılacak bir çekişmeye dönüştürülmemelidir.

Olumlu davranışlarına odaklanmak, sözlü övgüler ve teşvik edici minik ödüller vermek bu tür davranışlardan kurtulması için daha uygun birer çözüm yöntemidir.

SIKINTI, YALNIZLIK

Yaşının ilerlemiş olmasına rağmen hâlâ parmak emme, tırnak yeme gibi davranışlar gösteren çocukların ortak özellikleri arasında, bu davranışları sıkıntılı hissettikleri durumlarda, kendilerini yalnız hissettikleri veya yetişkinler tarafından yönlendirilmedikleri anlarda bu tür davranışlara başvurdukları gözlemlenmektedir. Ayrıca arkadaşları ile vakit geçirmeyen, uzun süre yalnız kalan ve boş zamanını bireysel olarak geçiren çocuklarda bu tür davranışların sıklığı artmaktadır.

PARMAK EMME NE ZAMAN SONA ERER?

1 yaş civarında nerdeyse çocukların yarısında parmak emme görülebilirken, bu davranış genellikle 2 yaşa doğru sıklaşır ve 3 yaş gibi kesilir.

Eğer hâlâ kesilmemişse bu durum çocuğun bir sıkıntısının, mutsuzluğunun, endişesinin, üzüntüsünün olduğunu gösterir. Anne babaya, hatta çocuğa bakan başka bir birey varsa, ona düşen görev çocuğun yaşadığı bu olumsuz duyguları yapan durumu ortadan kaldırmak olmalıdır.

Tırnak yeme

Okul öncesi dönemde, öncelikle çevresindeki tırnak yiyen başka bir bireyi taklit ederek de başlayabilir. Çocuklarda stres yapan durumlarda, duygularını ifade edemediği anlarda ve yetişkinlerinden gerekli ilgi ve değeri görmediklerini hissettikleri zamanlarda iç gerginliğini ifade etmek için tırnaklarını kemirmeye başlayabilir.

Bu durumun çok ileri yetişkin çağlarda dahası yaşlılıkta bile devam ettiği olur. Yetişkinler ya gergin olduklarını, ya bir düşünceye saplandıkları zaman tırnak kemirmeye başladıklarını farkederler ama kendilerini alıkoyamazlar.

Çocuğunuzda yoğun yaşandığını düşündüğünüz bu davranışları çözmeye çalışmadan önce aile ortamınızın huzuruna çocuğunuzla kurduğunuz ilişkideki karşılıklı duygu alışverişinize ve bütün bu davranışları etkileyebilecek başka faktörlerin olup olmadığına dikkatlice bakmanız gerekir.

Bebeğin parmak emmesini durdurmak için bağırmak, kızmak, alaycı bir söylemle onu uyarmak, elini ağzından zorla çektirmek, vurmak, eline ya da ağzına acı biber gibi şeyler sürmek, veya sürmekle tehdit etmek, cezalandırmak gibi tutumlar yanlış..

Bunlar çocuğun davranışını sonlandırmak ya da söndürmek yerine onun ruh halinin daha da bozulmasına yol açar. Sevilmiyorum, değer verilmiyorum, istenmiyorum gibi sanılara kapılarak, sorunlarının artmasına yol açar.

Bebek memeden erken kesilmemelidir. Bebeği beslerken, ona yemek yedirirken huzurlu ve güvende olduğu bir ortam ve yaklaşım içinde olunmalıdır.