Sevgili Peygamberimiz (s.a.s) “Cebrail bana komşu hakkında o kadar tavsiyede bulundu ki, onu mirasçı kılacak sandım.” (Müslim, Birr ve Sıla, 42)

“Komşusu açlıktan kıvranırken, tok yatan kimse iman etmiş olamaz.” (İbn Ebî Şeybe, Musannef, îmân ve Rü’yâ, 6)

“Sizden biri kendisi için istediğini din kardeşi için -yahut komşusu için- de istemedikçe (tam) iman etmiş olamaz.” (Müslim, İman, 71)

“Komşularının, 'İyi yaptın' dediğini duyarsan iyi yapmışsındır; onların, ’Kötü yaptın’ dediğini duyarsan da kötü yapmışsındır.” (ibn Mâce, Zühd, 25)

“Şerrinden komşusunun emin olmadığı kimse cennete giremez.’ (Müslim, îmân, 73)

“Ey mümin hanımlar! Sizden biri -yanık bir koyun paçası dahi olsa- komşusunun ikram ettiği şeyi küçümsemesin.” (Muvatta, Sıfatü’n-nebi, 10)

Bir Müslüman öldüğünde, yakın komşularından üç hane halkı onun iyi bir insan olduğuna şahitlik ederlerse, Yüce Allah da onun için şöyle der: “Şahitlikte bulunan kullarımın bildiklerine göre yaptıkları şahitliğini kabul ettim ve bildiklerimi bağışladım.” (Ahmed b. Hanbel, II. 409)

Efendimiz (s.a.v), Ebû Zer'e (r.a.) şu öğüdü vermiş: Çorba pişirdiğinde suyunu biraz fazla koy, sonra komşularının hâline bak da uygun bir şekilde kendilerine ondan ikram et.” (Müslim, Birr ve Sıla, 143)

Ebû Hüreyre'ye (r.a.) de nasihati vardır: "Komşularına iyi komşuluk et ki (gerçek) Müslüman olasın.” (İbn Mâce, Zühd, 24)

Hz. Âişe’nin şöyle dediği rivayet edilmiştir: Ben Hz. Peygamber’e (s.a.s.) “Ey Allah’ın Resulü! Benim iki komşum var. (Ziyaret veya hediye vermede) hangisinden başlayayım?” diye sorduğumda o, şu cevabı verdi: “Kapısı en yakın olandan.” (Ebû Dâvud, Edeb, 122-123)

“Allah katında arkadaşlarının en hayırlısı arkadaşına karşı en iyi olandır; komşuların en hayırlısı ise, komşusuna karşı en güzel davranandır.” (Dârimî, Siyer, 3)

“Ev almadan önce komşu, yola çıkmadan önce de arkadaş arayın.” (Taberrânî, el-Mu’cemü’l-Kebir, IV. 268)