Köy kökenli de olsanız, çocukluğunuza dönün şöyle bahar coşkusuyla her taraf yeşerip, çiçeğe böceğe dönüştüğü bir vakitte, siz de "bir defasında" papatyalardan veya kır çiçeklerinden minik bir demet yapıp annenize doğru koşup, sevinçle ona verdiğinizi hatırlamıyor musunuz?

Hatırlarsınız elbette..

Gençken yavuklunuza yüreğiniz güp güp atarak benzer bir demetle yöneldiğinizi..?

Peki, görücü gidilirken yaptırdığınız çiçek buketlerini..?

Nikâhınızdaki, düğününüzdeki çiçekleri..?

Hatırlamıyor musunuz?

Hatırlarsınız elbette..

E, n'oldu?

Aradan yıllar geçti, yeryüzünden çiçekler mi eksildi, yoksa siz mi sildiniz, sevginin, bağlılığın simgesi çiçekleri zihninizden!

Evde herşey monotonlaştı, tad kalmadı da işten gelip, bir iki lokma yedikten sonra ya televizyon karşısına geçiyor, ya da kahveye arkadaşlarınıza mı koşuyorsunuz?

Siz mutsuz, hanım mutsuz, çor çocuk hatırına yıllar akıp gitmekte mi?

ETMEYİN BUNU KENDİNİZE DE HANIMINIZA DA

Hanımları mutlu etmek zor değildir aslında, yeter ki samimi olun onlara.

Çiçek almayı unuttum değil; param yoktu deyin mesela.

Patron mesaiye bıraktı değil, arkadaşlarla çıkacağız deyin onlara.

Arkadaşlarınızla çıkmanıza kızıp, dudak düşürüyorlarsa da; sizle daha çok vakit geçirmek içindir o tafraları..

Yoksa turşunuzu kurmayacaklar; emin olun hiç bir zaman asla.

Aldığınız çiçekler değildir onları mutlu eden, duygularınızı somutlaştırıp kalbinizi ellerine bırakıvermenizdir; yüzlerindeki çocukça tebessümü ettiren. Ve kalbinizin çiçeklere dönüşmüş halidir onları gülümseten.

Bu yüzden vazgeçemezler çiçeklerden.. O çiçekleri kalbinize benzettiklerinden vazgeçemezler..

Yoksa çiçek çok da önemli değildir. Çünki hiç kimse görmedi görmedi ki, bir kadın çiçek yesin!

Sahiplenilmeyi sever kadınlar; “kendi ayakları üstünde durma düşünceleri” güçlü görünme kaygısındandır.

Hesap sorar gibi değil, tebessümle “nasılsın tatlım” dediğiniz zaman; size tüm günü anlatıverirler..

Ama laf olsun diye sorduğunuzu, dinlerken sıkıldığınızı belli etmeyin. O haldeyseniz zaten sormayın daha iyi!

Dinlenilmeyi sever kadınlar; düşüncelerine değer verildiğinde eşsiz bir huzura kavuşurlar.

Düşüncelerine değer verdiğiniz an, yine kârlı çıkan siz olursunuz o zaman, sizi yere göğe sığdıramazlar; o kadar büyürtürler ki taşırırlar sizi odalardan sokaklardan.

Çocuktur aslında bütün kadınlar; bu yüzdendir nazlanmalar; elinde değildir ki; hala içindedir elinde pamuk şekeri saçında kurdelayla koşturan küçük kızlar.

Ve annedir bütün kadınlar; bu yüzden her zaman sizden bir adım ötede yaşarlar; çünkü geleceğimizi onlar kurarlar. Tıpkı anneniz gibi..