Bir akar birkaç aylık ömründe kendi ağırlığının 200 katı kadar dışkı yapar. Akar dışkısındaki alerjenler, ısıya dayanıklı ve suda çözünen maddelerdir. İçlerindeki bu alerjenler zamanla kuruyup çok küçük taneciklere ayrışırlar. Halıda yürümek, koltuğa oturup kalkmak gibi hareketler sırasında bulundukları ortamlardan soluduğumuz havaya savrulurlar. Bu alerjenleri, soluduğumuz havadan alırız.

Evlerin, giyeceklerin, ayakkabıların doğal konukları olan akarların pek çok türü var. Bunlara halk arasında ev tozu böcekleri, astım böcekleri gibi isimler veriliyor. İsimleri “deri yiyen” anlamına gelen 'Dermatofagoides'.

Ev akarları insan derisi, saç döküntüleri ve kepekle beslenirler.

Çıplak gözle kolayca seçilemezler ancak bir büyüteç veya mikroskopla görülebilirler. Gözleri yoktur, sekiz bacakları vardır. Ortalama ömürleri 3-4 aydır. Bir dişi akar, 300 yumurta bırakır. Çok soğuk, nemi az, aydınlık ve iyi havalandırılan yerler akarların çoğalabilmeleri için uygun değildir.

Ancak bağışıklık sistemi güçlü insanlar bu canlılara karşı dirençlidir.

Onun için bağışıklık sistemi zayıf kişilere immunoterapi yapılır.

Böylece hastalık belirtilerini tamamen ortadan kaldırabilir. İyilik hali, tedavi bittikten sonra da devam eder. İlaçlara ait yan etkiler görülmez. Her gün ilaç kullanma zorunluluğu ortadan kalkar. Astım gelişimi önlenebilir.