Emeklemesi başlangıçta güvensiz ve gelişigüzeldir. Sağ kol, sağ ayak, sol kol, sol ayak, ritmik şekilde yer değiştirir. El ve ayakların, boyun ve omuzların koordinasyonu sonucu tam bir emekleme yapılır.

Oturduğunda dengesini kaybetmez.

Tutunarak ayağa kalkma biraz daha geliştiğinde, vücudun yükünü ayaktan ayağa nakledebilir. Eşyalara tutunarak yan yana gitme, yani sıralama başlar. Ellerinden tutulduğunda öne doğru adım atmaya başlar. Adımlar çekingen ve kararsızdır.

Cisimlerin varlığını hatırlama, bellekte tutma yeteneği belirgindir. Bir kabın altına konarak, saklanan bir oyuncağın yerini hatırlar. Onu bulur, tekrar saklar ve eğlenir. Kendi başına yeme-içme gayreti, idrar ve büyük tuvalet kontrolü, bu ayın en önemli sosyal davranışıdır. Bunlar kendine yetmeyi öğrenmeye başlamasının ilk adımlarıdır. Su içerken bardağı iki eliyle yakalar. Ancak dışarıdan hafif dokunarak yardımcı olmak gerekir.

Heceleri ve sesleri ilk defa konuşmaya başlar. Mama getirilirken, “mama” der; araba sesi duyunca, “düüt” sesi çıkarır. Bu sesler, geç konuşan çocuklarda, daha sonraki aylarda duyulmaya başlanır.

Çocuk, kelimeleri ve mimikleri anlamaya başladığında, yasaklara da tepki göstermeye başlar. Hayır, sözünü duyunca birden durur, ama yasakları çabuk unutuverir. Çok tekrarlamak, öğrenmeyi kolaylaştırır.