On iki aylık bebek, ayakta, tutunmadan ve desteksiz durur.

Oturmasi mükemmeldir. Elinden tutulduğunda, ilk adımlarını atabilir. Elinde tuttuğu bir cismi, uzatılan ele veya bir kaba koyar, yere atmaz, burada zamanlama tamdır.

Küçük cisimleri, dar bir delikten içeri atar. Meselâ, bir düğmenin şişeye atılması gibi. Bunu başarabilmek için, önceden tam yakalama, gözlerle ellerin koordinasyonu, mekân ilişkileri kavramının kazanılması gibi becerilerin edinilmesi gerekir.

Anne ve yakınları çocuklarıyla yakalamaca oynayabilirler. Birbirlerinin arkasından dört elle gelen çocuk, yeni bir oyun keşfeder ve yeni ilişkiler ve mutluluklar doğar.

On birinci aydaki gibi anlamsız ses üretimi yoktur. Bebek mânâlı tek heceli sözcükler kullanır. Hav-hav, vak-vak gibi. Suya çok kere isim takılmıştır: “Bu” gibi. Bazı sözcükleri anlar, basit emirleri yerine getirir (Buraya gel, bunu götür ve bunu iç) gibi.