Bazen birini tanımlarken, "burnu çok havalarda.." deriz.. Bu en sık görülen aşağılık kompleksidir.

Çünkü temelinde o insanın kendine olan güvensizliği ve hissettiği yetersizlik duygusu vardır. Böyle bir insan, ya her sözden ve davranıştan alınır ve ortama küsebilir, çabuk kırılır. Veya hiç kimseyi beğenmeyen, dikkate almayan tavırlar takınır.

Sürekli insanları eleştirir, ona buna çamur atar. Olayları hep kendi ekseninde görmeye çalışır. İşte böylece bir çeşit büyüklük komplekslerine kayar..

ÇOCUKLARINIZI HEP ELEŞTİRMEYİN

Anne baba ve öğretmenler çocuğu hep eleştirip, aşağılamışsa, başkalarının çocuklarıyla mukayese etmişse, bu çocuk komplekse aday bir çocuktur. Veya aile içerisinde yoksulluk, yokluk var ve bu yüzden sürekli kavga, problem yaşanıyorsa; çocuğun temel ihtiyaçları dahi zamanında karşılanmıyor ve talepleri hep baskılanıyorsa çocuk ileride aşağılık duygusuna sürüklenebilir. Keza anne babası ayrılmış veya çocuk üvey evlat konumundaysa, aynı risk vardır.

Diğer yandan gelir dağılımının çok dengesiz olduğu ülkelerde refah ve yokluk içinde yaşayan insanların tutumu, yoksulluk çeken insanlarda bunlara karşı, özenti, öfke, kızgınlık, eziklik, aşağılık kompleksi veya onlara zarar verme duygularını yükleyebilir.

Büyüklük kompleksinin temelinde kişinin kendisinden kaçış ve beğenmeyişi vardır. Kişi kendisinden rahatsızlık duymaktadır. Bu rahatsızlığı bastırmak için kendisini olmak istediği şekilde görür ve çevresine "bu konumdan seslenir". Çok konuşabilir, yalanlar söyleyebilir. Şeref, haysiyet, dürüstlük ve insan sevgisinin, insanlığın ne kadar yüce olduğunu anlatmaya çalışan yapay bir çaba içindedir.

Böyle biri, hep ben iyiyim, doğruyum, dürüstüm, büyük insanım diyorsa, siz tersini düşünebilirsiniz.

Nadiren de olsa bazı kişiler aşağılık kompleksinden olumlu yönde sıyrılabilir. Eksiğini doldurma gayreti gösterir. Kendisini yeniler. Kıskanma duygusunu, gıbta etmeye çevirir. Gıpta ettiği konuma erişmeye çalışır ve bunu başarır.