Maneviyat büyüklerinden Fudayl bin İyaz Hazretleri şöyle buyurmuştur:

“Eğer kabul edilir müstecap bir duam olsa, hemen devlet reisi için dua ederdim.”

Ona sordular:

“Niçin kendinden önce devlet başkanını düşünüyorsun?”

Fudayl şu hikmetli cevabı verdi:

“Kendime dua edersem, başkasına faydam dokunmaz. Sadece kendim için iyilik istemiş olurum. Ama devlet başkanına, bizi yönetenlere dua edersem, ülkem, onun adaletiyle ve imarıyla kalkınır, bayındır hale gelir.”

Gerçekten de tarih boyunca kültürümüzde devlet başkanlarına ve yöneticilerine faydalı işler yapıp adaletten ayrılmamaları için hayır dua etmek esas olmuştur.

Beddua ve kahır okumalar, haklı bile yapılsa hiçbir zaman fayda getirmemiş, idarenin daha fazla bozulmasına yol açmıştır.