Sahil kesimlerinde binlerce hektar zeytinlik kesilip beton yazlıklara dönüşünce, zeytin üretiminde de tüketiminde de Akdeniz ülkelerinin gerisine düştük. Hele zeytinyağı altın oldu, millet çiçekyağı ile yetiniyor.

Her neyse zeytin zeytinyağı rekoltesini bırakıp gelelim zeytin hakkında ilginizi çekeceğini umduğumuz birkaç nota:

Zeytin sofraya iki tür hazırlanarak gelir. Ya bir baskı altında oluşturulmuştur. Ya da sele zeytini şeklinde suyunu atması sağlanmıştır. Ya yanaklı, ya da buruşuktur.

Sele zeytinin içindeki suyu kuruduğu için çok yoğun bir aroması ve lezzeti olur. Hemen hemen tuzu hiç yok gibidir.

Zeytin almadan önce tadına bakmak lazım; katkı maddesi olup olmadığını anlamak kolay değildir.

Çekirdeğine kadar simsiyah olan zeytinde boya olacağı düşünülse de aksine çok olgun toplanmışsa gene çekirdeğine kadar siyah bir zeytin görebilirsiniz.

Zeytine demir oksit ile hileli karartma yaparlar. Yasaktır. Ancak tadarsanız anlayabilirsiniz.

Zeytinin kalitelisinin gevşek bir dokusu olmaz ve ısırdığınızda ağzınıza acı bir tad vermez.

Zeytini tamamen bakarak anlayamazsınız. Siyah zeytin etli ve diri olmalı, küflü bir tat vermeyecek tazelikte bir tadı olmalıdır.

Sofralık zeytinde Gemlik bölgesi siyah zeytinleri, yeşil çizik zeytinde Edremit bölgesi ürünleri öne çıkar. Sele zeytinlerinde her iki bölgenin ürünü de değerlidir.