Rasûlullah (s.a.v) kendisi ile cihada çıkmak isteyen birisine şöyle sordular: “Annen baban var mı?” Sahabe “evet” şeklinde cevab verince, şunları söylediler: “Dön ve onların yanında cihad et.” Yani yiyecek bir şeyler temin et ve onlara harca. Allah, Kur’an’da da şöyle buyuruyor: “.. .Onlarla dünyada iyi geçin.. .”

Yine rivayet edildiğine göre, bir adam Rasûlullah’a (s.a.v) dedi ki: “Yanımda bir dinarım var, (ne yapayım?) Rasûlullah (s.a.v) “Onu kendin için harca.” buyurdular. Sonra tekrar sordu: “Yanımda bir tane daha var.” Rasûlullah (s.a.v) de “Onu da anne ve babana harca.” buyurdular.

Rasûlullah (s.a.v) bir hadislerinde de şöyle buyuruyorlar: “Sıla-i rahim ömrü arttırır. Sıla-i rahmi kesmek ise, ömürden bereketi kaldırır.”

Yakınlara infakı terketmek, onlarla olan irtibatın kesilmesine sebeb olur. Bunun için de onlara harcamak için bir şeyler kazanmak mendubtur.

Sonrası ise artık kişinin kendi arzusuna kalmıştır. İsterse çalışmaya devam eder, kazancını artırır, isterse bırakır. Fakat eli ayağı tutarken, yeteneği varken iş bırakmak doğru değildir. Kişiyi çürütür. Yalnızlığa, bezginliğe itekler. Çalışmak, bedeni ve zihni diri tutar, yaşama sevincini artırır. Her yorgunluktan sonra bir “ohh” diyebilmek bile başlıbaşına huzur nimetidir.